Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:

Στην Ανάλυση Συναρτήσεων μιας Μεταβλητής:

• Να γνωρίζουν τις βασικές έννοιες που αφορούν στις συναρτήσεις μιας μεταβλητής (πεδίο
  ορισμού, πεδίο τιμών, άρτιες και περιττές συναρτήσεις, σύνθετη και αντίστροφη συνάρτηση),
  καθώς επίσης και τα διάφορα είδη των εν λόγω απεικονίσεων (πολυωνυμικές, εκθετικές,
  λογαριθμικές, τριγωνομετρικές, υπερβολικές, κ.ά.).
•  Να σχηματίζουν τη γραφική παράσταση μιας συνάρτησης και, μέσω αυτής, να αναγνωρίζουν τις
  βασικές τις ιδιότητες.
• Να διαχειρίζονται επαρκώς τις έννοιες του ορίου, της στοιχειώδους μεταβολής (διαφορικό) και της παραγώγου – Ιδιαίτερη εξοικείωση με τη γεωμετρική και τη φυσική ερμηνεία της παραγώγου.
• Να επιλύουν προβλήματα παραγώγισης σύνθετων, πεπλεγμένων και αντίστροφων συναρτήσεων, καθώς επίσης και λογαριθμική παραγώγιση.
• Να γνωρίζουν τα βασικά θεωρήματα του Διαφορικού Λογισμού και να διαχειρίζονται με ευχέρεια τις εφαρμογές τους.
• Να μελετούν συναρτήσεις με τη βοήθεια των παραγώγων (ακρότατες τιμές, διαστήματα μονοτονίας, σημεία καμπής, διαστήματα καμπυλότητας) και να επι-λύουν ασκήσεις οριακών τιμών με τον κανόνα του de l’ Hospital.
• Να αναπτύσσουν συναρτήσεις σε σειρές δυνάμεων, γύρω από κάποιο σημείο του πεδίου ορισμού τους, σύμφωνα με τη μέθοδο Taylor ή/και Mc Laurin.
• Να γνωρίζουν, με επάρκεια κατά την εφαρμογή, τις βασικές μεθόδους ολοκλήρωσης (π.χ., με αντικατάσταση, κατά παράγοντες, κλπ.) αόριστων ολοκληρωμάτων.
• Να υπολογίζουν την τιμή ορισμένων ολοκληρωμάτων, καθώς και των ποσοτήτων που άπτονται των εφαρμογών τους (π.χ., μήκος τόξου καμπύλης, εμβαδόν επίπεδου χωρίου, έργο δυνάμεως, έργο αντιστρεπτής μεταβολής, κ.ά.).
• Να γνωρίζουν τα βασικά θεωρήματα του Ολοκληρωτικού Λογισμού και να είναι σε θέση να τα χρησιμοποιήσουν για την επίλυση προβλημάτων.
• Να υπολογίζουν την τιμή γενικευμένων ολοκληρωμάτων 1ου, 2ου, και 3ου είδους, είτε απευθείας είτε μέσω της πρωτεύουσας τιμής του Cauchy.

 Στη Γραμμική Άλγεβρα:

• Να γνωρίζουν τις βασικές έννοιες των πολυωνύμων και να πραγματοποιούν, με επιτυχία,
  πράξεις μεταξύ τους, με έμφαση στη διαίρεση πολυωνύμων, καθώς επίσης και στην εύρεση των
  πραγματικών και μιγαδικών ριζών τους – Μιγαδικοί αριθμοί.
• Να διαχειρίζονται τις βασικές έννοιες των διανυσμάτων και να πραγματοποιούν πράξεις μεταξύ
  διανυσμάτων, με έμφαση στον υπολογισμό του εσωτερικού και του εξωτερικού γινομένου,
  καθώς επίσης και των εφαρμογών τους.
•  Να γνωρίζουν τα βασικά περί πινάκων – ορισμοί, πράξεις πινάκων, ταυτοτικός πίνακας,
  ανάστροφος πίνακα, ενιαίος πίνακας (unitary matrix), ομοιότητα πινάκων, γραμμοπράξεις,
  εύρεση αντίστροφου πίνακα – με έμφαση στους τετραγωνικούς πίνακες διάστασης 3 και 4.
•  Να είναι σε θέση να υπολογίζουν τις ιδιοτιμές και τα ιδιοδιανύσματα ενός τετρα-γωνικού πίνακα
  και να μπορούν να προβούν σε διαγωνιοποίησή του.
• Να διαχειρίζονται επαρκώς τις ιδιότητες των οριζουσών και να υπολογίζουν ορίζουσες
  αντιστρέψιμων πινάκων.
• Να επιλύουν γραμμικά συστήματα, τόσο με τη μέθοδο Kramer όσο και με τη μέθοδο του
  αντίστροφου πίνακα.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Λήψη αποφάσεων
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Συναρτήσεις: Ορισμοί. Πεδίο ορισμού, πεδίο τιμών, άρτια και περιττή συνάρτηση, σύνθετη και
αντίστροφη συνάρτηση, είδη συναρτήσεων – πολυωνυμικές, εκθετικές, λογαριθμικές, τριγωνομετρικές,
υπερβολικές, και οι αντίστροφές τους. Γραφική παράσταση συνάρτησης. Παραμετρική παράσταση
καμπύλης. Όρια: Όριο και συνέχεια συνάρτησης. Παράγωγοι: Ορισμός παραγώγου. Γεωμετρική
ερμηνεία παραγώγου. Ρυθμός μεταβολής. Παράγωγοι βασικών συναρτήσεων, παραγώγιση σύνθετης,
πεπλεγμένης και αντίστροφης συνάρτησης, λογαριθμική παραγώγιση. Διαφορικό συνάρτησης.
Εφαρμογές των παραγώγων: Θεώρημα Rolle και μέσης τιμής, μελέτη συνάρτησης – ακρότατες τιμές,
διαστήματα μονοτονίας, σημεία καμπής, διαστήματα καμπυλότητας, ασύμπτωτες καμπύλης. Επίλυση
ορίων με τον κανόνα του de l’ Hospital. Αναπτύγματα Taylor-Mc Laurin. Αόριστα ολοκληρώματα:
Βασικές μέθοδοι ολοκλήρωσης – ολοκλήρωση με αντικατάσταση, ολοκλήρωση κατά παράγοντες, Άλλες
μέθοδοι ολοκλήρωσης. Ορισμένα ολοκληρώματα: Ορισμοί. Θεμελιώδες θεώρημα του ολοκληρωτικού
λογισμού. Θεώρημα μέσης τιμής του ολοκληρωτικού λογισμού. Εφαρμογές των ορισμένων
ολοκληρωμάτων – μήκος τόξου καμπύλης, εμβαδόν επίπεδου χωρίου, έργο δυνάμεως, έργο
αντιστρεπτής μεταβολής. Γενικευμένα ολοκληρώματα: 1
ου, 2ου, και 3ου είδους. Μέθοδοι επίλυσης.
Πρωτεύουσα τιμή του Cauchy. Εφαρμογές.
Γραμμική Άλγεβρα: Πολυώνυμα: Βασικές έννοιες, διαίρεση πολυωνύμων, εύρεση ριζών – πραγματικές
και μιγαδικές ρίζες. Μιγαδικοί Αριθμοί: Βασικές έννοιες. Το μιγαδικό επίπεδο. Αναπαραστάσεις των
μιγαδικών αριθμών. Πράξεις με μιγαδικούς αριθμούς. Διανύσματα: Βασικές έννοιες και κανόνες
χειρισμού διανυσμάτων, πράξεις μεταξύ διανυσμάτων, το εσωτερικό γινόμενο διανυσμάτων, το
εξωτερικό γινόμενο διανυσμάτων, εφαρμογές. Πίνακες: Βασικοί ορισμοί, είδη πινάκων και εφαρμογές,
πράξεις μεταξύ πινάκων, πολλαπλασιασμός πινάκων, ταυτοτικός πίνακας, ανάστροφος πίνακα, ενιαίος
(unitary) πίνακας, ομοιότητα πινάκων, εύρεση αντίστροφου πίνακα με γραμμοπράξεις. Ιδιοτιμές και
ιδιοδιανύσματα πίνακα. Διαγωνιοποίηση πινάκων. Ορίζουσες: Βασικές ιδιότητες, υπολογισμός
ορίζουσας αντιστρέψιμου πίνακα. Γραμμικά συστήματα: Επίλυση γραμμικών συστημάτων – με τη
μέθοδο Kramer, με τη μέθοδο του αντίστροφου πίνακα.

Συγγράμματα

1. Briggs W., Cochran L., & Gillett B., «Απειροστικός Λογισμός», Εκδόσεις ΚΡΙΤΙΚΗ, Αθήνα 2018.

2. Μυλωνάς Ν., Σχοινάς Χ., και Παπασχοινόπουλος Γ., «Λογισμός Συναρτήσεων μιας Μεταβλητής και
Γραμμική Άλγεβρα», Εκδόσεις ΤΖΙΟΛΑ, Θεσσαλονίκη 2018.

3. Φιλιππάκης Μ. Ε., «Εφαρμοσμένη Ανάλυση και Στοιχεία Γραμμικής Άλγεβρας», Εκδόσεις ΤΣΙΟΤΡΑΣ,
Αθήνα 2017.

4. Τερζίδης Χ., «Λογισμός Συναρτήσεων μιας Μεταβλητής με Στοιχεία Διανυσματικής και Γραμμικής
Άλγεβρας», Εκδόσεις ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗ, Θεσσαλονίκη 2016.

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές θα έχουν αποκτήσει τις απαραίτητες
βασικές θεωρητικές γνώσεις Δυναμικής, έτσι ώστε:

•  να κατανοούν τα αξιώματα του Νεύτωνα, τις αρχές διατήρησης ενέργειας, ορμής, και στροφορμής
  και τις εφαρμογές τους.
•  να επιλύουν πρακτικά προβλήματα Κινηματικής και Δυναμικής του υλικού σημείου και του στερεού
  σώματος με έμφαση στην περιγραφή της κίνησης, η οποία προκαλείται από τη δράση των δυνάμεων
  που ασκούνται, και αντίστροφα στον υπολογισμό των δυνάμεων που αναπτύσσονται κατά την
  διάρκεια της κίνησης.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Λήψη αποφάσεων
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Αυτόνομη εργασία
• Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Εισαγωγή: Κανόνες χειρισμού διανυσμάτων, παραγώγων και ολοκληρωμάτων.
Κινηματική και Δυναμική του υλικού σημείου: νόμοι του Νεύτωνα, απλές κινήσεις, έργο, ενέργεια,
ισχύς, ορμή, αρχές διατήρησης της ενέργειας – ορμής.
Δυναμική Στερεού Σώματος: μεταφορική και στροφική κίνηση γύρω από σταθερό άξονα και σταθερό
σημείο, γενική χωρική κίνηση, τανυστής ροπής αδράνειας, στροφορμή, αρχές διατήρησης.

Συγγράμματα

1. Σ. Νατσιάβας, «Εφαρμοσμένη Δυναμική», Εκδόσεις Ζήτη, 1994. (Κωδ. Εύδοξος 11022)
2. Beer F., Johnston R., Eisenberg E., «Δυναμική, Διανυσματική Μηχανική», 11η
έκδοση, Εκδόσεις
Τζιόλα, 2018. (Κωδ. Εύδοξος 59386822)

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:
-να γνωρίζουν τους σχετικούς κανονισμούς και τυποποιήσεις του Μηχανολογικού Σχεδίου.
-να προσδιορίζουν και να σχεδιάζουν τις απαραίτητες όψεις, τομές και ειδικές παρα-στάσεις ενός
εξαρτήματος
-να τοποθετούν σωστά τις απαραίτητες διαστάσεις και συμβολισμούς στις διάφορες όψεις
-να χρησιμοποιούν με ταχύτητα και ακρίβεια τα όργανα σχεδίασης
-να αντιλαμβάνονται τις τρεις διαστάσεις του χώρου
-να εκφράζουν τις ιδέες τους με ελεύθερα σκίτσα (σκαριφήματα) γρήγορα και με σαφήνεια
Τελικά, σκοπός του μαθήματος είναι να αποκτήσει ο φοιτητής τη δυνατότητα να μετατρέπει τις
σκέψεις του σε σχέδια, να γίνεται εύκολα κατανοητός από τους μελλοντικούς του συνεργάτες
μηχανικούς, να διαβάζει εύκολα και άνετα οποιαδήποτε σχέδιο και να προβαίνει στις αναγκαίες
διορθώσεις και τροποποιήσεις του.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών από βιβλιογραφία
• Διαχείριση έργου
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Σεβασμός στο χώρο του εργαστηρίου και στον εξοπλισμό του σχεδιαστηρίου

1. Εισαγωγή στο Μηχανολογικό Σχέδιο, Όργανα και χαρτί σχεδίασης, Υπόμνημα σχεδίου, Κλίμακες, Είδη
γραμμών, Γραφή γραμμάτων και αριθμών, Δίπλωση χαρτιών σχεδίασης, Κατάλογος τεμαχίων.
2. Σχεδίαση γεωμετρικών σχημάτων. Κανονικά πολύγωνα εγγεγραμμένα ή περιγεγγραμένα σε κύκλο.Έλλειψη, σπείρας του Αρχιμήδη, έλικα. Σχεδίαση γεωμετρικών κατασκευών.
3. Σχεδίαση βασικών, μερικών, βοηθητικών, ειδικών όψεων. Παράσταση αντικειμένου σε όψεις.
Σχεδίαση όψεων ρίκνωσης, οριακών θέσεων, μικρών κλίσεων.
4. Κανόνες τοποθέτησης των διαστάσεων σε συμμετρικά και μη συμμετρικά σχήματα. Παρατηρήσεις
και παραδείγματα για την τοποθέτηση των διαστάσεων
5. Ολικές τομές, ημιτομές, σύνθετη και μερική τομή, κατάκλιση. Λεπτομέρειες και γενικές παρατηρήσεις
για την σχεδίαση των τομών. Σχεδίαση από αξονομετρικά σχέδια και πρότυπα των απαραίτητων
όψεων, τομών, κλπ. Τοποθέτηση διαστάσεων και συμβόλων κατεργασίας.
6. Ποιότητες επιφανειών και σύμβολα κατεργασίας. Ανοχές μορφής και θέσης. Παραδείγματα
συναρμογών.
7. Αλληλοτομίες και αναπτύγματα. Αναπτύγματα λάμας, πρισματικών, κυλινδρικών, κωνικών,
πυραμιδοειδών, σφαιρικών τεμαχίων. Σχεδίαση αναπτυγμάτων λαμαρινο-κατασκευών.
8. Παραστάσεις σπειρωμάτων, κοχλιών, περικοχλίων – Παραστάσεις ελατηρίων, οδοντωτών τροχών,
τυποποιημένων εξαρτημάτων. Συναρμολογημένες μηχανολογικές διατάξεις.
Εκτέλεση ασκήσεων, σε ατομικό επίπεδο ή μικρών ομάδων, στις επιμέρους ενότητες, παράδοσή τους
και αξιολόγησή τους

Συγγράμματα

1. «Μηχανολογικό Σχέδιο», 3η Έκδοση, Αντωνιάδης Αριστομένης Θ., Εκδόσεις Τζιόλα, Αθήνα 2018.
2. «Τεχνικό Σχέδιο», Μουρούτσος Σ. και Μάλλιαρης Γ., Εκδόσεις Τσότρας, Αθήνα 2016.

Το Μάθημα αποτελεί το βασικό εισαγωγικό μάθημα στις έννοιες των Υλικών. Η ύλη του Μαθήματος
στοχεύει στην εισαγωγή των φοιτητών στις βασικές έννοιες της επιστήμης των υλικών, τη φύση, τη
δομή και τις ιδιότητες των υλικών, την κρυσταλλική δομή των μεταλλικών υλικών και τη μηχανική τους
συμπεριφορά, όπως, π.χ. αντοχή στα διάφορα είδη φθοράς, αντίσταση στις διάφορες μορφές
καταπονήσεων όπως εφελκυσμό, θλίψη, κάμψη, στρέψη κ.ά.. Επίσης, αναφέρεται στα διαγράμματα
ισορροπίας φάσεων των Μετάλλων και των κραμάτων τους, τον τρόπο ανάγνωσής τους και τις
πληροφορίες που μπορούν να αντληθούνε από αυτά για τη δομή και τη σύσταση των υλικών.
Επιπλέον, λαμβάνει χώρα εκτενής αναφορά και στα μη Μεταλλικά υλικά, όπως τα Κεραμικά και τα
Πλαστικά, τη δομή τους, τις ιδιότητές τους και τις εφαρμογές τους.
Τέλος, παρουσιάζονται οι ιδιότητες των υλικών όσον αφορά στις Μηχανικές τους ιδιότητες
(παραμορφώσεις, αντοχές, ερπυσμός, δυσθραυστότητα, φθορά και σκληρότητα), στις Ηλεκτρικές τους
ιδιότητες ή/και τις αντίστοιχες Θερμικές.
Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής / τρια θα είναι σε θέση να:
• Γνωρίζει και να έχει κατανοήσει τους χημικούς δεσμούς οι οποίοι αναπτύσσονται μεταξύ των
στοιχειωδών σωματιδίων των διαφόρων υλικών και είναι υπεύθυνοι για τη μορφή της ύλης όπως
αυτή υφίσταται στη φύση.
• Γνωρίζει τα είδη των κρυσταλλικών δομών των υλικών, τα χαρακτηριστικά τους και τα υλικά στα
οποία απαντώνται.
• Γνωρίζει τη διαδικασία στερεοποίησης των Μεταλλικών υλικών και το από ποιους παράγοντες και
με ποιο τρόπο επηρεάζεται αυτή.
• Τα είδη των ατελειών που υφίστανται στο εσωτερικό της δομής των υλικών, τους λόγους που
δημιουργούνται και τις μεθόδους εξάλειψής τους.
• Τα είδη των μηχανικών, ηλεκτρικών και θερμικών ιδιοτήτων των Μεταλλικών υλικών και το με ποιες
μορφές και σε τι βαθμό εμφανίζονται στα διάφορα υλικά.
• Να αναγνώσουν τα διαγράμματα ισορροπίας φάσεων των υλικών και να διαπιστώσουν τη δομή και
τη σύστασή τους.
• Γνωρίζουν τη σύσταση, τη δομή, τα χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες των κεραμικών, των σύνθετων
και των πλαστικών υλικών.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των
  απαραίτητων τεχνολογιών.
• Λήψη αποφάσεων
• Ομαδική εργασία
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

i. Φύση, δομή και ιδιότητες των υλικών.
ii. Κρυσταλλική δομή των Μετάλλων.
iii. Μηχανική συμπεριφορά των Μετάλλων.
iv. Διαγράμματα ισορροπίας φάσεων των Κραμάτων.
V. Τα Πλαστικά και τα Κεραμικά υλικά.
vi. Φύση των Υλικών (δομή της ύλης, χημικές ενώσεις, χημικοί δεσμοί).
vii. Δομή των στερεών (κρυσταλλικά στερεά, κρυσταλλικά συστήματα, επίπεδα, άξονες, σημεία και
διευθύνσεις).
viii. Μέταλλα (κρυσταλλική δομή, κρυστάλλωση των μετάλλων, ατέλειες της δομής τους).
ix. Μηχανικές ιδιότητες των υλικών (παραμορφώσεις, αντοχή, ερπυσμός, δυσθραυστότητα, φθορά
και σκληρότητα).
x. Μηχανική συμπεριφορά των μετάλλων (τάση και παραμόρφωση, δοκιμασία εφελκυσμού,
ενδοτράχυνση, ανακρυστάλωση, κόπωση).
xi. Ηλεκτρικές ιδιότητες των μετάλλων.
xii. Θερμικές ιδιότητες των μετάλλων.

Συγγράμματα

1. Αργύρης Βατάλης, «Επιστήμη & Τεχνολογία υλικών», Εκδόσεις Ζήτη.
2. Ιωάννης Χρυσουλάκης & Δημήτριος Παντέλης, «Επιστήμη και Τεχνολογία των Μεταλλικών
Υλικών», Εκδόσεις: Παπασωτηρίου.
3. Γεώργιος Τριανταφυλλίδης, «Μεταλλογνωσία», Εκδόσεις: Τζιόλα.
4. Κων/νος Σαββάκης, «Τεχνολογία Υλικών», Εκδόσεις: Ίων.

Το μάθημα έχει σκοπό να βελτιώσει την ανάγνωση, την ομιλία, και τις ακουστικές και γραπτές
δεξιότητες των φοιτητών που σπουδάζουν στο Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών του ΔΙΠΑΕ. Για να
ενδυναμώσει τους φοιτητές με τις απαραίτητες δεξιότητες στα πλαίσια της επιστήμης της
Μηχανολογίας, τους εξοικειώνει με τη γλώσσα των μηχανών, με τεχνικούς όρους και ακαδημαϊκά
άρθρα. Αυτά τα κείμενα εισάγουν γλωσσικές δομές και ορολογία σχετική με τη Μηχανολογία, όπως την
περιγραφή τεχνικών διαδικασιών και λειτουργιών, και εστιάζεται σε θεματικές ενότητες ιδιαίτερης
σπουδαιότητας για τους φοιτητές Μηχανολόγους Μηχανικούς. Οι δεξιότητες που θα αποκτηθούν στο
μάθημα αυτό θα είναι χρήσιμες και πολύτιμες σε κάθε μελλοντική επαγγελματική αποκατάσταση ή
μεταπτυχιακές σπουδές που οι φοιτητές θα ήθελαν να ακολουθήσουν.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Λήψη αποφάσεων
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Εργασία σε διεθνές περιβάλλον
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

1.  Λέξεις και φράσεις στα Αγγλικά που αφορούν στην επιστήμη της Μηχανολογίας.
2.  Εμπλουτισμός λεξιλογίου: Χρήση των λέξεων που ταιριάζει η μια με την άλλη, (collocation), σύνθετες λέξεις, αντίθετες, συνώνυμες, παράγωγες, κλπ..
3. Ακαδημαϊκή γραφή: Η κατάλληλη χρήση των συνδέσμων για τη συγγραφή ενός ακαδημαϊκού
   κειμένου όπως μια επιστημονική εργασία ή ένα δοκίμιο που σχετίζονται με Μηχανολογία, η σύνοψη
   και η εξαγωγή συμπερασμάτων, η διαφορά στο ύφος μεταξύ μιας επίσημης επιστολής σε σύγκριση με
   μια ανταπόκριση σε ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου κλπ.
4.  Δομή προφορικού και γραπτού λόγου σε θέματα της ειδικότητας. Εξάσκηση στη χρήση ξένων
   κειμένων και εννοιών σχετικής ορολογίας με στόχο τη σωστή χρήση αντίστοιχης βιβλιογραφίας.

Συγγράμματα

1. Integrating Technical & Academic Writing into your English Course, E. PANOURGIA (Έκδοση
2/2015)
2. A. Altini, English for Mechanical Engineering EAP, Disigma Publications 2021

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:

•  Να γνωρίζουν τις βασικές έννοιες που αφορούν στις συναρτήσεις δύο ή/και περισσοτέρων
  πραγματικών μεταβλητών (τόπος ορισμού, γεωμετρική ερμηνεία, κ.ά.).
• Να γνωρίζουν σε βάθος την έννοια της μερικής παραγώγου πρώτης και δεύτερης τάξης, καθώς
  και την αντίστοιχη «μικτή» παράγωγο, τη φυσική και γεωμετρική ερμηνεία τους, καθώς επίσης
  και τις κυριότερες εφαρμογές τους.
• Να επιλύουν προβλήματα μερικής παραγώγισης απλών, σύνθετων, και πεπλεγμένων
  συναρτήσεων, καθώς επίσης και προβλήματα καθορισμού ολικών διαφορικών.
• Να αντιμετωπίζουν προβλήματα ακροτάτων τιμών συναρτήσεων πολλών μεταβλητών με τηβοήθεια των μερικών παραγώγων (μέγιστα ελάχιστα και «σαγματικά» σημεία). Να βρίσκουν
  ακρότατα υπό συνθήκες με ή χωρίς τη χρήση των πολλαπλασιαστών Lagrange.
• Να γνωρίζουν τις βασικές αρχές της Διανυσματικής Ανάλυσης και των παραγώγων
  διανυσματικών συναρτήσεων.
• Να εξοικειωθούν με τις έννοιες της κλίσης, της απόκλισης και της στροφής των διανυσματικών
  πεδίων, με ιδιαίτερη έμφαση στην φυσική ερμηνεία και την ποσοτική αξιοποίηση των εν λόγω
  μεγεθών.
• Να μπορούν να υπολογίσουν την τιμή διπλών (και τριπλών) ολοκληρωμάτων σε καρτεσιανές,
  πολικές (κυλινδρικές), και σφαιρικές συντεταγμένες, καθώς και των ποσοτήτων που άπτονται
  των εφαρμογών τους (όγκος στερεού σώματος, ροπές αδράνειας επιφανειών, κ.ά.).
• Να εξοικειωθούν με τα επικαμπύλια και τα επιφανειακά ολοκληρώματα, με έμφαση στη φυσική
  αναπαράσταση των αποτελεσμάτων τους, τις μεθόδους υπολογισμού τους και τις εφαρμογές
  τους (Θεωρήματα Gauss-Ostrogradsky και Stokes).

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Λήψη αποφάσεων
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Συναρτήσεις πολλών μεταβλητών: Τόπος ορισμού και γεωμετρική ερμηνεία. Η έννοια της
καμπυλότητας. Συστήματα καμπυλόγραμμων συντεταγμένων. Σφαίρα, ελλειψοειδές, κώνος,
παραβολοειδές, σαγματικές επιφάνειες. Μερικές παράγωγοι: Πρώτης και δεύτερης τάξης – μικτή
παράγωγος. Γεωμετρική ερμηνεία. Φυσική ερμηνεία. Μερικές παράγωγοι απλών, σύνθετων, και
πεπλεγμένων συναρτήσεων. Η έννοια της Ιακωβιανής. Το ολικό διαφορικό. Ακρότατες τιμές
συναρτήσεων πολλών μεταβλητών – μέγιστα, ελάχιστα και «σαγματικά» σημεία. Ακρότατα υπό συνθήκες. Πολλαπλασιαστές Lagrange. Διανυσματική Ανάλυση: Βαθμωτά και διανυσματικά πεδία.
Παράγωγος κατά κατεύθυνση. Κλίση, απόκλιση και στροφή. Φυσική ερμηνεία. Συντηρητικά πεδία.
Διπλά ολοκληρώματα: Τόπος ολο-κλήρωσης. Επίλυση διπλού ολοκληρώματος σε καρτεσιανές και
πολικές συντεταγμένες. Εφαρμογές των διπλών ολοκληρωμάτων – όγκος στερεού σώματος, ροπή
αδράνειας. Τριπλά ολοκληρώματα: Τόπος ολοκλήρωσης. Επίλυση τριπλού ολοκληρώματος σε
καρτεσιανές, κυλινδρικές, και σφαιρικές συντεταγμένες. Επικαμπύλια ολοκληρώματα: Μέθοδοι
υπολογισμού και εφαρμογές. Κυκλοφορία πεδίου – Έργο δύναμης. Επιφανειακά ολοκληρώματα:
Μέθοδοι υπολογισμού. Θεώρημα Gauss – Ostrogradsky. Θεώρημα Stokes.

Συγγράμματα

1. Τερζίδης Χ., «Λογισμός Συναρτήσεων Πολλών Μεταβλητών και Διαφορικές Εξισώσεις»,
Εκδόσεις Ανικούλα, Θεσσαλονίκη 2016.
2. Briggs W., Cochran L., & Gillett B., «Απειροστικός Λογισμός», Εκδόσεις ΚΡΙΤΙΚΗ, Αθήνα 2018.
3. Μυλωνάς Ν., Σχοινάς Χ., και Παπασχοινόπουλος Γ., «Λογισμός Συναρτήσεων Πολλών
Μεταβλητών και Εισαγωγή στις Διαφορικές Εξισώσεις». Εκδόσεις ΤΖΙΟΛΑ, Θεσσαλονίκη 2018.

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές θα έχουν αποκτήσει τις απαραίτητες
βασικές θεωρητικές γνώσεις Ηλεκτρομαγνητισμού ώστε:

•  να κατανοούν τους νόμους Coulomb, Gauss, Ohm, Ampère, Biot-Savart, και Faraday και της
  εφαρμογές τους.
• να κατανοούν τη συμπεριφορά της ύλης εντός μαγνητικών και ηλεκτρικών πεδίων.
•  να υπολογίζουν αναλυτικά το ηλεκτρικό πεδίο απλών γεωμετρικών κατανομών φορτίου.
• να υπολογίζουν αναλυτικά το μαγνητικό πεδίο απλών γεωμετρικών διατάξεων ρευματοφόρων
  αγωγών.
•  να επιλύουν απλά κυκλώματα συνεχούς και εναλλασσόμενου ρεύματος.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Λήψη αποφάσεων
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Αυτόνομη εργασία
• Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Εισαγωγή: στοιχεία διανυσματικής ανάλυσης, μιγαδικοί αριθμοί. Στατικός Ηλεκτρισμός (Νόμοι
Coulomb, Gauss): ηλεκτρικό πεδίο, δυναμικό, αναλυτικός υπολογισμός του δυναμικού και της έντασης
του ηλεκτρικού πεδίου απλών γεωμετρικών κατανομών φορτίου, χωρητικότητα, δίπολα, ενέργεια
κατανομής φορτίου, ηλεκτρικό πεδίο ως φορέας της ηλεκτρικής ενέργειας. Διηλεκτρικά: ηλεκτρική
μετατόπιση, διηλεκτρική πόλωση, πυκνότητα ενέργειας εντός διηλεκτρικών, πιεζοηλεκτρισμός.
Θερμοηλεκτρικά Φαινόμενα. Μελέτη Κυκλωμάτων Συνεχούς Ρεύματος (Νόμος Ohm, Κανόνες
Kirchhoff). Μηχανισμοί Αγωγιμότητας Στερεών & Ρευστών: αγωγοί, μονωτές, ημιαγωγοί, εξάρτηση
αγωγιμότητας από την θερμοκρασία – υπεραγωγιμότητα, εξάρτηση αγωγιμότητας από της
παράγοντες.
Ηλεκτροδυναμική (Νόμοι Ampère, Biot-Savart, Faraday): μαγνητικό πεδίο, αναλυτικός υπολογισμός
έντασης μαγνητικού πεδίου απλώς διατάξεων ρευματοφόρων αγωγών, δύναμη Lorentz, επαγωγή,
μαγνητικά υλικά, εναλλασσόμενα ρεύματα, μελέτη κυκλωμάτων εναλλασσόμενου ρεύματος με
μιγαδικούς. Ηλεκτρομαγνητικά κύματα.

Συγγράμματα

1. Griffiths J. David, Εισαγωγή στην Ηλεκτροδυναμική, 2η Έκδοση, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις
Κρήτης, 2015. (Κωδ. Εύδοξος 22691598)
2. Halliday, Resnick, Walker, Φυσική, Τόμος Β’ Ηλεκτρομαγνητισμός, Σύγχρονη Φυσική,
Σχετικότητα, Εκδόσεις Gutenberg, 2013. (Κωδ. Εύδοξος 33074361)
3. Young H., Freedman R., Πανεπιστημιακή Φυσική, Τόμος Β, Ηλεκτρομαγνητισμός, Οπτική, 2η
Έκδοση, Εκδόσεις Παπαζήση, 2010. (Κωδ. Εύδοξος 68387930)

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:
– Να εφαρμόσουν τους Κανόνες Μηχανολογικού Σχεδίου σε περιβάλλον λογισμικού, με τη βοήθεια Η/Υ
– Να γνωρίζουν τις βασικές αρχές δισδιάστατης (2D) σχεδίασης μηχανολογικών εξαρτημάτων και
διατάξεων με τη βοήθεια Η/Υ
– Να γνωρίζουν τις βασικές αρχές τρισδιάστατης (3D) σχεδίασης μηχανολογικών εξαρτημάτων, τη
δημιουργίας συναρμολογημένων διατάξεων εξ΄ αυτών, καθώς και την δημιουργία κατασκευαστικών
σχεδίων.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών από βιβλιογραφία
• Διαχείριση έργου (εργασιών)
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Σεβασμός προς τον χώρο του εργαστηρίου και τον εξοπλισμό

Εισαγωγή στην Μηχανολογική Σχεδίαση με την βοήθεια Η/Υ: Είδη συντεταγμένων (Καρτεσιανές,
Πολικές συντεταγμένες, με σχετική ή απόλυτη δήλωση). Ορισμός ακμών (Ευθεία, κύκλος, έλλειψη,
καμπύλες Bezier & B-Splines). Ορισμός επιφανειών (Επίπεδη, Γραμμική, Εκ περιστροφής, Bezier & BSplines). Ορισμός στερεών.
Δισδιάστατη σχεδίαση: Ορισμός συστήματος συντεταγμένων και επιπέδων σχεδίασης. Ορισμός και
δημιουργία γεωμετρικών οντοτήτων. Πρόσθετες σχεδιαστικές δυνατότητες. Εντολές επεξεργασίας και
τροποποίησης των χαρακτηριστικών των γεωμετρικών οντοτήτων. Διαστασιολόγηση. Διαχείριση
σχεδίων και εκτύπωση αυτών.
Τρισδιάστατη σχεδίαση: Βασικές αρχές της γεωμετρίας του τρισδιάστατου χώρου. Συστήματα
συντεταγμένων. Τεχνικές δημιουργίας στερεών μοντέλων. Πρόσθετες σχεδιαστικές δυνατότητες.
Παραμετροποίηση γεωμετρικών χαρακτηριστικών. Δημιουργία συναρμολογήματος από επιμέρους
εξαρτήματα. Αυτόματη δημιουργία κατασκευαστικών σχεδίων από το τρισδιάστατο μοντέλο.
Διαχείριση τρισδιάστατου μοντέλου για την επικοινωνία με συστήματα CAE.
Εκπόνηση μηχανολογικών σχεδίων με τη βοήθεια Η/Υ σε περιβάλλον δισδιάστατης και τρισδιάστατης
σχεδίασης.

Συγγράμματα

1. ΤΕΧΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΙ ΓΡΑΦΙΚΑ ΜΕ ΤΟ SOLIDWORKS, JAMES D. BETHUNE, Εκδόσεις Φούντας,
2018.
2. ΣΧΕΔΙΑΣΗ ΜΕ Η/Υ: ΤΟ AUTOCAD ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ, ΔΑΫΙΔ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, ΑΝΘΥΜΙΔΗΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Εκδόσεις Δίσιγμα, 2014.
3. ΤΡΙΣΔΙΑΣΤΑΤΗ (3D) ΣΧΕΔΙΑΣΗ ΜΕ Η/Υ : ΤΟ SOLIDWORKS ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ, Κωνσταντίνος Ανθυμίδης,
Εκδόσεις Μάρκου, 2014.
4. ΤΕΧΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΜΕ AUTOCAD, ΣΑΡΑΦΗΣ ΗΛΙΑΣ, ΤΣΕΜΠΕΚΛΗΣ ΣΠΥΡΟΣ, ΚΑΖΑΝΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ,
Εκδόσεις Δίσιγμα, 2016.

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως ο φοιτητής θα είναι σε θέση να:
– Αθροίζει, αφαιρεί και να αναλύει δυνάμεις αλλά και οποιασδήποτε μορφής διανύσματα τα οποία
κείνται πάνω σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο (συνεπίπεδα) ή είναι διατεταγμένα στο χώρο.
– Προσδιορίζει με μεγάλη ακρίβεια τα κέντρα βάρους όχι μόνο απλών διατομών, αλλά και σύνθετων,
καθώς και τα κέντρα βάρους αντικειμένων, τα οποία εκτείνονται στον τρισδιάστατο χώρο.
– Υπολογίζει και να σχεδιάζει τα διαγράμματα εσωτερικών φορτίων: εφελκυστικών, θλιπτικών,
καμπτικών & διατμητικών (εγκάρσιων) δυνάμεων M, N, Q, τα οποία αντιστοιχούν σε φορείς, συνήθως
δοκούς, οι οποίοι καταπονούνται από εξωτερικά σημειακά (συγκεντρωμένα) ή κατανεμημένα φορτία,
διαφόρων μορφών π.χ. τετραγωνικά, τριγωνικά κ.α. αλλά και από το ίδιο βάρος τους.
– Επιλύει, δηλαδή να υπολογίζει τις αντιδράσεις στήριξης, αλλά και τις εσωτερικές καταπονήσεις που
αναπτύσσονται εντός των μελών που συγκροτούν, τα διάφορα πλαίσια, δικτυώματα, τόξα, εύκαμπτους
και σύνθετους φορείς στο επίπεδο, αλλά και στο χώρο, όταν αυτοί υφίστανται εξωτερικά φορτία
συγκεντρωμένα ή κατανεμημένα.
– Υπολογίζει τις δυνάμεις τριβής, καθώς και τα υπόλοιπα μεγέθη που σχετίζονται με αυτήν, για σώματα
τα οποία υφίστανται εξωτερικά φορτία και ευρίσκονται επάνω σε οριζόντια, αλλά και κεκλιμένα
επίπεδα.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των
απαραίτητων τεχνολογιών.
• Λήψη αποφάσεων
• Ομαδική εργασία
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης.

Εισαγωγή στο διανυσματικό λογισμό / Συνεπίπεδες δυνάμεις / Κέντρο βάρους σώματος / Δοκοί –
Διαγράμματα [Ν], [Q], [M] / Ροπές αδράνειας διατομής / Πλαίσια / Δικτυώματα / Τόξα / Εύκαμπτοι
φορείς – καλώδια / Τριβή / Σύνθετοι φορείς / Φορείς στο Χώρο

Συγγράμματα

1. ΣΤΑΤΙΚΗ, Βουθούνης Παναγιώτης, Εκδόσεις Βουθούνη, 2017.
2. Στατική, 9η Έκδοση, Beer Ferdinand P., Johnston Russell E., Eisenberg, Εκδόσεις Τζιόλα, 2012
3. ΣΤΑΤΙΚΗ, R. C. Hibbeler Εκδόσεις Φούντα, 2010

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:

• Να διαθέτουν τις βασικές γνώσεις προγραμματισμού επί των εφαρμογών ή/και των διεργασιών
  που αφορούν στην επιστήμη του Μηχανολόγου Μηχανικού, καθώς επίσης και τις λογικές
  διαδικασίες που εμπεριέχονται στα σύγχρονα εργαλεία της πληροφορικής (όπως, π.χ., Matlab,
  Mathematica, κλπ.) για τις εν λόγω εφαρμογές.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Λήψη αποφάσεων
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Γνωριμία με το περιβάλλον του Matlab, Περιγραφή του περιβάλλοντος, Βασικές μαθηματικές πράξεις,
Μεταβλητές Λειτουργίες του παράθυρου εντολών (Command Window), Μορφοποίηση αριθμών
(format), επιλογές Βοήθειας, Δημιουργία απλών και ειδικών τύπων πινάκων, Πράξεις με πίνακες
(Πρόσθεση – Αφαίρεση -Πολλαπλασιασμός – Διαίρεση πινάκων και στοιχείων, Διαγραφή στηλών και
γραμμών). Ειδικές λειτουργίες: Ανάστροφος και Αντίστροφος πίνακας, Ύψωση πίνακα σε δύναμη,
Δημιουργία μοναδιαίου πίνακα τάξης n, πίνακα τάξης n που αποτελείται μόνον από μηδενικά και μόνον
από μονάδες, μαγικού πίνακα τάξης n, Ορίζουσες γωνίες Euler. Γραφικές παραστάσεις απλών
συναρτήσεων. Γραφικές παραστάσεις τριγωνομετρικών, λογαριθμικών συναρτήσεων. Περισσότερες
ρυθμίσεις (επεξεργασία γραφικών παραστάσεων). Αποθήκευση των γραφικών παραστάσεων.
Πολυώνυμα: Ρίζες πολυωνύμων, Υπολογισμός τιμών πολυωνύμου, Πολλαπλασιασμός/Διαίρεση μεταξύ
πολυωνύμων. Παραγώγιση πολυωνύμων. Πολυωνυμική προσέγγιση. Παρεμβολή με sp-lines τρίτης
τάξης, Παρεμβολή τρίτης τάξης, Συμβολική απεικόνιση μεταβλητών. Όρια. Παράγωγοι και
Ολοκληρώματα Γραφικές παραστάσεις συμβολικών συναρτήσεων.

Συγγράμματα

1. Μούσας Β. Χ., «Βασική χρήση και προγραμματισμός του MATLAB 7», Εκδόσεις Ίων, 2010
2. Στεφανάκος Ν. Χ., «Προγραμματίζοντας σε Matlab, με 40 πίνακες, 81 σχήματα, 211 παραδείγματα
εντολών και 30 επαναληπτικές ασκήσεις», Εκδόσεις Συμμετρία, 2011
3. Ανδρέου Γ., Πουλιάκα Μ., Γιαννακοπούλου Μ. και Πανταζόπουλος Α., «Εισαγωγή στο MATLAB»,
2004

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:

• Να γνωρίζουν όλους τους βασικούς κανόνες που άπτονται της ασφάλειας του προσωπικού, της
  υλικοτεχνικής υποδομής, καθώς επίσης και του άμεσου και ευρύτερου περιβάλλοντος χώρου,
  κατά τη διενέργεια διεργασιών που αφορούν στην επιστήμη του Μηχανολόγου Μηχανικού.
• Να διαχειρίζονται κατά τον πλέον εργονομικό τρόπο τα χρησιμοποιούμενα υλικά, προσωπικό,
  και εξοπλισμό.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Λήψη αποφάσεων
• Σχεδιασμός και διαχείριση έργων
• Σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Επίδειξη κοινωνικής, επαγγελματικής και ηθικής υπευθυνότητας
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Οργάνωση της ασφάλειας εργασίας / Επικίνδυνες συνθήκες εργασίας.
Ασφάλεια ηλεκτρικών εγκαταστάσεων / Πυρασφάλεια / Ασφάλεια διακινήσεων και αποθηκεύσεων.
Ειδικά θέματα διαφόρων μηχανών και εγκαταστάσεων.
Αντιμετώπιση ατυχημάτων / Νόμοι, στατιστικές και οργανισμοί σχετικοί με την ασφάλεια εργασίας και
τα ατυχήματα.
Έννοια του περιβάλλοντος και της προστασίας του / Οικολογική – κοινωνικοοικονομική επιβάρυνση από
τη ρύπανση και ιδιωτικοοικονομικό κόστος απορρύπανσης.
Προσδιορισμός ανεκτού επιπέδου ρύπανσης. Κανονισμοί και νομοθεσία.
Αερολύματα και λοιποί αέριοι βιομηχανικοί ρυπαντές.
Μηχανικός εξοπλισμός απορρύπανσης.
Υγρά απόβλητα.
Γενικά περί βιολογικής επεξεργασίας (BOD, COD, βιοχημικοί αντιδραστήρες).
Πρωτογενής καθαρισμός, δευτερογενής καθαρισμός / Τριτογενής καθαρισμός.
Διάθεση ιλύος – Ενεργειακή αξιοποίηση (παραγωγή βιοαερίου).
Ανάκτηση υλικών / Επεξεργασία αποβλήτων ειδικών βιομηχανιών / Στερεά απορρίμματα / Μέθοδοι
διάθεσης, αξιοποίησης ενεργειακής και ανάκτησης υλικών.
Άλλες μορφές ρύπανσης.
Ρύπανση μεγάλων συστημάτων.
Φυσικός αυτοκαθαρισμός και τεχνητός καθαρισμός / Προσομοίωση και μοντέλα.

Συγγράμματα

1. Παπακωνσταντίνου Κ. και Μπελιάς Χ., «Ασφάλεια Εργασίας και Προστασία Περιβάλλοντος»,
Εκδόσεις Rosili, 2019.

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:

• Να γνωρίζουν τις βασικές έννοιες που αφορούν στις διαφορικές εξισώσεις (ΔΕ) 1ης τάξης και στα
  θεωρήματα ύπαρξής τους.
• Να επιλύουν τα κυριότερα είδη ΔΕ 1ης
  τάξης (χωριζομένων μεταβλητών, αναγόμενες σε
  χωριζομένων μεταβλητών, ομογενείς, αναγόμενες σε ομογενείς, γραμμικές, Bernoulli, Riccati,
  πλήρεις ΔΕ με ή χωρίς τη χρήση ολοκληρωτικού παράγοντα, κ.ά.).
• Να επιλύουν γραμμικές ΔΕ 2ης τάξης (ομογενείς και πλήρεις) με σταθερούς ή/και μεταβλητούς
  συντελεστές – Ορίζουσα Wronski.
• Να έχουν εξοικειωθεί με τις τεχνικές μετασχηματισμών τόσο της εξαρτημένης όσο και της
  ανεξάρτητης μεταβλητής και με τη βοήθειά τους να υποβιβάζουν την τάξη μιας ΔΕ ανώτερης
  τάξης.
• Να επιλύουν γραμμικά συστήματα ΔΕ 1
  ης τάξης στη βαθμωτή προσέγγιση και στην προσέγγιση
  πινάκων.
• Να γνωρίζουν κάποιες πολύ βασικές έννοιες και τεχνικές οι οποίες αφορούν στην επίλυση ΔΕ με
  μερικές παραγώγους

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Λήψη αποφάσεων
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Διαφορικές εξισώσεις (ΔΕ) 1ης τάξης: Γενική λύση, μερικές λύσεις, ορθογώνιες τροχιές. Θεώρημα
ύπαρξης λύσης του Cauchy. Είδη: Χωριζομένων μεταβλητών. ΔΕ αναγόμενες σε χωριζομένων
μεταβλητών. Ομογενείς ΔΕ 1ης τάξης. ΔΕ αναγόμενες σε ομογενείς. Γραμμικές ΔΕ – Η μέθοδος των
μεταβλητών συντελεστών του Lagrange. Η ΔΕ του Bernoulli. Η ΔΕ του Riccati. Πλήρεις ΔΕ 1ης
τάξης. Ο ολοκληρωτικός παράγοντας Euler. Λύσεις με τεχνάσματα.
Διαφορικές εξισώσεις (ΔΕ) 2ης τάξης: Γενική λύση, μερικές λύσεις. Επίλυση γραμμικών ΔΕ 2ης τάξης με μεταβλητούς συντελεστές. Η ορίζουσα Wronski. Μετασχηματισμοί της εξαρτημένης και της ανεξάρτητης μεταβλητής. Υποβιβασμός της τάξης μιας ΔΕ 2ης τάξης. Επίλυση γραμμικών ΔΕ 2ης τάξης με σταθερούς συντελεστές. Η γενική λύση της ομογενούς. Η γενική λύση της πλήρους.                  Γραμμικά συστήματα ΔΕ 1ης τάξης: Η μέθοδος της απαλοιφής. Η μέθοδος των ιδιοτιμών. Μοντέλα σε
μορφή πινάκων. Κανονική μορφή και ο πίνακας μετάβασης.
Εισαγωγή στις ΔΕ με μερικές παραγώγους. Εφαρμογές για Μηχανικούς.

Συγγράμματα

1. Τερζίδης Χ., «Λογισμός Συναρτήσεων Πολλών Μεταβλητών και Διαφορικές Εξισώσεις», Εκδόσεις
Ανικούλα, Θεσσαλονίκη 2016.                                                                                                                                                                        2. Cengel Y. A. & Palm W. J. (the 3rd), «Διαφορικές Εξισώσεις για Μηχανικούς και Επιστήμονες»,
Εκδόσεις ΤΖΙΟΛΑ, 2017.
3. Μυλωνάς Ν., Σχοινάς Χ., και Παπασχοινόπουλος Γ., «Λογισμός Συναρτήσεων Πολλών
Μεταβλητών και Εισαγωγή στις Διαφορικές Εξισώσεις». Εκδόσεις ΤΖΙΟΛΑ, 2018

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές θα έχουν αποκτήσει τις απαραίτητες βασικές
θεωρητικές γνώσεις Τεχνικής Θερμοδυναμικής, έτσι ώστε:

•  να κατανοούν τις βασικές έννοιες και τους νόμους της Θερμοδυναμικής.
• να είναι εξοικειωμένοι με τη χρήση των Πινάκων και Διαγραμμάτων που χρησιμο-ποιούνται στην
  Τεχνική Θερμοδυναμική.
• να μπορούν να επιλύουν προβλήματα μεταβολών καταστάσεως (ιδανικών) αερίων, ατμών (π.χ.,υδρατμού) και μειγμάτων αερίων ή/και ατμών (π.χ., ατμοσφαιρικού αέρα), είτε αναλυτικά είτε με τη χρήση των ενδεδειγμένων Πινάκων και Διαγραμμάτων).
• να κατανοούν τους θεωρητικούς κύκλους λειτουργίας των διαφόρων (θερμικών, ψυκτικών, κλπ.)
  μηχανών αερίων και ατμών και να μπορούν να υπολογίσουν τις αναπτυσσόμενες θερμοκρασίες και πιέσεις, τους χαρακτηριστικούς όγκους καθώς και τα ανταλλασσόμενα έργα και θερμότητες.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Λήψη αποφάσεων
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Αυτόνομη εργασία
• Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Βασικές Έννοιες: Θερμοδυναμικά καταστατικά μεγέθη και μεγέθη διεργασίας, καταστατική εξίσωση
ιδανικών αερίων, απόλυτη θερμοκρασία. 1ος Νόμος της Θερμοδυναμικής: διατύπωση για κλειστά και
ανοιχτά συστήματα σταθερής ροής, υπολογισμός έργου και θερμότητας. 2ος Νόμος της Θερμοδυναμικής: κυκλικές διεργασίες, κύκλος Carnot, εντροπία, έργο σκεδάσεως. Εφαρμογές του 1ου και 2ου Νόμου: ιδανικά αέρια, μηχανές αερίων: συμπιεστές, αεροστρόβιλοι (κύκλοι Joule και Ericson), εμβολοφόρες μηχανές εσωτερικής καύσεως (κύκλοι Otto, Diesel και Seiliger). Ατμοί: χαρακτηριστικά μεγέθη υδρατμού, πίνακες και διαγράμματα υδρατμού – διάγραμμα h-s του Mollier, κύκλοι εγκαταστάσεων παραγωγής ισχύος με υδρατμό (Clausius-Rankine), ψυκτικοί κύκλοι (συμπιέσεως και απορρόφησης).

Συγγράμματα

1. Cengel Y. A., Boles Michael A., «Θερμοδυναμική για Μηχανικούς», 8η Έκδοση, Εκδόσεις Α. ΤΖΙΟΛΑ
& ΥΙΟΙ Α.Ε., Θεσσαλονίκη 2015 (Κωδ. Εύδοξος 50655949).
2. Χασάπης Δ., «Τεχνική Θερμοδυναμική», Εκδόσεις Συμμετρία, Αθήνα 2012 (Κωδ. Εύδοξος
22769675).

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως ο εκάστοτε φοιτητής θα είναι σε
θέση να:
– γνωρίζει τον τρόπο απεικόνισης και συμβολισμών μηχανολογικών συνδέσεων, όπως κοχλιοσυνδέσεις,
υλώσεις, συγκολλήσεις, καθώς και οδοντωτών τροχών, τροχαλιών, και των τυποποιημένων εξαρτημάτων
κατά DIN και ISO,
– σχεδιάζει τα κατασκευαστικά σχέδια και συναρμολογημένες διατάξεις μηχανολογικών συνδέσεων,
– σχεδιάζει τα διάφορα είδη συγκολλήσεων και τους συμβολισμούς τους,
– σχεδιάζει τα κατασκευαστικά σχέδια και τις συναρμολογημένες διατάξεις όλων των ειδών των
οδοντωτών τροχών,
– εκπονεί καταστάσεις τεμαχίων των συναρμολογημένων διατάξεων,
– εκπονεί τρισδιάστατα σχέδια απλών τεμαχίων, αλλά και σύνθετων συναρμολογημένων διατάξεων, σε
συνδυασμό με τα κατασκευαστικά τους σχέδια.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών από βιβλιογραφία
• Διαχείριση έργου (εργασιών)
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Σεβασμός στο χώρο του εργαστηρίου και στον εξοπλισμό

Περιλαμβάνει τη διδασκαλία των αρχών και τεχνικών απεικόνισης των μηχανολογικών συνδέσεων, π.χ.,
κοχλιοσυνδέσεις, υλώσεις κ.ά., καθώς και των συμβολισμών τους.
Τη διδασκαλία των αρχών, των τεχνικών απεικόνισης και των συμβόλων των διαφόρων μεθόδων
συγκολλήσεων, της απεικόνισης των οδοντωτών τροχών, καθώς και των τροχαλιών και των
αλυσοτροχών.
Παρουσιάζεται ο τρόπος χρήσης πινάκων τυποποιημένων στοιχείων (εδράνων κύλισης, στοιχείων
στεγανοποίησης, κοχλιών, περικοχλίων, ροδελών, κλπ.).
Στο πλαίσιο των παραδόσεων του μαθήματος λαμβάνει χώρα δισδιάστατη και τρισδιάστατη σχεδίαση
σειράς δοκιμίων και μηχανολογικών εξαρτημάτων, καθώς και σύνθετης άσκησης ανάπτυξης
μηχανολογικής διάταξης με χρήση τυποποιημένων εξαρτημάτων και μηχανολογικών συνδέσεων, όπως,
π.χ., ενός συστήματος μονοβάθμιου μειωτήρα. Παράλληλα, αναπτύσσονται αναλυτικά τα
κατασκευαστικά σχέδια των εμπλεκόμενων εξαρτημάτων, το συνοπτικό σχέδιο της όλης διάταξης, η
κατάσταση των τεμαχίων, κλπ..

Συγγράμματα

1. Αντωνιάδης Α. Θ., «Μηχανολογικό Σχέδιο», 3η Έκδοση, Εκδόσεις Τζιόλα, Αθήνα 2018.
2. Schellman B. «Μηχανολογικός Σχεδιασμός», Εκδόσεις ΙΩΝ, Αθήνα 2016.

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:
– Να γνωρίζουν τις βασικές έννοιες της μηχανικής των υλικών.
– Να υπολογίζουν υπερστατικούς φορείς με την χρήση ενεργειακών μεθόδων.
– Να υπολογίζουν τα κρίσιμα φορτία λόγω του λυγισμού, καθώς και τις αναπτυσσόμενες τάσεις στις
κατασκευές λόγω συνθέτων καταπονήσεων.
– Να υπολογίζουν διαστάσεις διατομών και ατράκτων λόγω φορτίων.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των
απαραίτητων τεχνολογιών
• Λήψη αποφάσεων
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης
• Τήρηση κανόνων ασφαλείας σε εργαστηριακούς χώρους

1. Βασικές έννοιες μηχανικής των υλικών. Διαγράμματα σ-ε
2. Αξονικός εφελκυσμός – θλίψη
3. Διαξονικός εφελκυσμός – θλίψη
4. Επίπεδη ένταση και Επίπεδη Παραμόρφωση
5. Ροπές Αδρανείας τυχαίας διατομή
6. Κάμψη δοκού
7. Ελαστική Γραμμή
8. Στρέψη δοκού
9. Λυγισμός
10. Διπλή και Ασύμμετρη κάμψη
11. Σύνθετη Καταπόνηση
12. Ενεργειακές Μέθοδοι
13. Επίλυση υπερστατικών φορέων

Συγγράμματα

1. Beer F., Johnston R., DeWolf J. & Mazurek D., «Μηχανική των Υλικών», 7η Έκδοση, Εκδόσεις
Τζιόλα, 2015.
2. Βουθούνης Παναγιώτης, «ΑΝΤΟΧΗ ΤΩΝ ΥΛΙΚΩΝ», Εκδόσεις Βουθούνη, 2017.
3. Πολυζάκης Α., «ΣΤΑΤΙΚΗ και ΑΝΤΟΧΗ ΥΛΙΚΩΝ», Αυτοέκδοση, 2017.

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:

• Να διαθέτουν εξειδικευμένες γνώσεις προγραμματισμού σε εφαρμογές που άπτονται της επιστήμης του Μηχανολόγου Μηχανικού, και, πιο συγκεκριμένα, στην αντιμετώπιση
  επιστημονικών θεμάτων με τη χρήση του λογισμικού πακέτου Matlab.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Λήψη αποφάσεων
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Προγραμματισμός σε περιβάλλον Matlab: Συμβολική απεικόνιση μεταβλητών. Αλγόριθμοι – Εντολές.
Ειδικές λειτουργίες: Ρίζες αλγεβρικών εξισώσεων, Σειρές, Όρια, Παράγωγοι και Ολοκληρώματα. Ειδικά
θέματα Matlab: Εύρεση ριζών πολυωνυμικών και μη γραμμικών εξισώσεων (αναλυτική και γραφική
μέθοδος). Αριθμητική παρεμβολή. Αριθμητική παραγώγιση και ολοκλήρωση συναρτήσεων. Επίλυση
ολοκληρωμάτων σε μορφή δυναμοσειράς. Αριθμητική επίλυση διαφορικών εξισώσεων 1ης τάξης.
Εφαρμογές στη Δυναμική και τον Η/Μ.

Συγγράμματα

1. Μούσας Β. Χ., «Βασική χρήση και προγραμματισμός του MATLAB 7», Εκδόσεις Ίων, 2010
2. Στεφανάκος Ν. Χ., «Προγραμματίζοντας σε Matlab, με 40 πίνακες, 81 σχήματα, 211 παραδείγματα
εντολών και 30 επαναληπτικές ασκήσεις», Εκδόσεις Συμμετρία, 2011
3. Ανδρέου Γ., Πουλιάκα Μ., Γιαννακοπούλου Μ., και Πανταζόπουλος Α., «Εισαγωγή στο MATLAB»,
2004

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:

•  Να αναλύουν τη μεθοδολογία επιλογής και σχεδιασμού του προϊόντος (ή της υπηρεσίας) που θα
  παραχθεί.
• Να περιγράφουν τους παράγοντες που επηρεάζουν και να καθορίζουν τη δυναμικότητα του
  παραγωγικού συστήματος.
• Να ακολουθούν τη μεθοδολογία ανάπτυξης και τυποποίησης της μεθόδου εργασίας και να
  προσδιορίζουν το χρόνο που απαιτεί η εκτέλεση μιας εργασίας.
• Να χρησιμοποιούν ποσοτικά και ποιοτικά κριτήρια επιλογής της βέλτιστης θέσης εγκατάστασης ενός
  παραγωγικού συστήματος.
• Να διαχειρίζονται προβλήματα χωροταξικού σχεδιασμού, προβλήματα δηλαδή που σχετίζονται με
  την επιλογή της βέλτιστης διάταξης μηχανημάτων, εξοπλισμού και ανθρώπινου δυναμικού στο χώρο
  παραγωγής.
• Να χρησιμοποιούν μεθόδους πρόβλεψης της ζήτησης.
• Να αναλύουν προβλήματα σχετικά με τη διαχείριση των αποθεμάτων.
• Να αντιλαμβάνονται τη μεθοδολογία και τις παραμέτρους εκπόνησης προγραμμάτων παραγωγής.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Λήψη αποφάσεων
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

• Σχεδιασμός Προϊόντος,
• Σχεδιασμός παραγωγικής ικανότητας,
• Μελέτη Εργασίας,
• Επιλογή τόπου εγκατάστασης,
• Χωροταξικός σχεδιασμός,
• Μέθοδοι προβλέψεων,
• Προγραμματισμός και έλεγχος αποθεμάτων,
• Προγραμματισμός Παραγωγής.

Συγγράμματα

1. Δημητριάδης Σ. Γ. και Μιχιώτης Α. Ν., «Διοίκηση Παραγωγικών Συστημάτων: Βασικές θεωρητικές
αρχές και εφαρμογές στη λήψη επιχειρηματικών αποφάσεων», Εκδόσεις ΚΡΙΤΙΚΗ, Αθήνα 2007
[Κωδ. Ευδόξου: 11513].
2. J. K. SHIM, J. G. SIEGEL «ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ», Εκδόσεις ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ, Αθήνα 2002 [Κωδ.
Ευδόξου: 13521]

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:

• Να γνωρίζουν τις βασικές έννοιες που αφορούν στα είδη των σφαλμάτων και τη μετάδοσή τους
  κατά τους αριθμητικούς υπολογισμούς.
• Να διαχειρίζονται επαρκώς τις έννοιες του συμπτωτικού πολυωνύμου, καθώς επίσης & των
  πολυωνύμων των Taylor και McLaurin (που αφορούν σε «δύσχρηστες» συναρτήσεις), με έμφαση στις εφαρμογές τους σε αριθμητικές μεθόδους επίλυσης προβλημάτων (π.χ., ολοκληρώματα των οποίων ο υπολογισμός σε κλειστή μορφή δεν είναι εφικτός, κ.ά.). Να επιλύουν αριθμητικά αλγεβρικές εξισώσεις (εύρεση ριζών), με τις μεθόδους των regula falsi
  και των Newton-Raphson.
• Να χειρίζονται προβλήματα αριθμητικής παρεμβολής μεταξύ τιμών των συναρτήσεων μιας
  μεταβλητής, είτε γραμμικά, είτε πλήρως, με τη μέθοδο (πολυώνυμο) του Newton. Η γραμμική
  μέθοδος δύναται να εφαρμοστεί και σε συναρτήσεις δύο μεταβλητών, με τη χρήση πίνακα
  διπλής εισόδου.
• Να εκτελούν, αριθμητικά, τις πράξεις της παραγώγισης – γραμμικά, και με τη χρήση του
  συμπτωτικού πολυωνύμου του Newton – και της ολοκλήρωσης, με τη μέθοδο του τραπεζίου και
  αυτή του Cotes (είτε μέσω πίνακα τιμών, είτε με τη χρήση του αναλυτικού τύπου).
• Να επιλύουν, αριθμητικά, διαφορικές εξισώσεις πρώτης τάξης, με τις μεθόδους των: Euler,
  Taylor (μέχρι και τρίτης τάξης) και Runge-Kutta 2ης και 4ης τάξης.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Λήψη αποφάσεων
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Σφάλματα υπολογισμών: Βασικές έννοιες, είδη σφαλμάτων, μετάδοση σφάλματος κατά τους
αριθμητικούς υπολογισμούς. Προσεγγιστικές εκφράσεις συναρτήσεων: Το συμπτωτικό πολυώνυμο και τα πολυώνυμα των Taylor και Mc Laurin. Εφαρμογές σε αριθμητικές μεθόδους επίλυσης προβλημάτων– ολοκλήρωση συναρτήσεων σε μη κλειστή μορφή. Αριθμητική επίλυση αλγεβρικών εξισώσεων: Εύρεση ριζών – μέθοδος των regula falsi, μέθοδος των Newton-Raphson. Αριθμητική παρεμβολή: Γραμμική παρεμβολή, πλήρης παρεμβολή με τη μέθοδο του Newton. Διπλή γραμμική παρεμβολή.Αριθμητική παραγώγιση: Γραμμική παραγώγιση, πλήρης παραγώγιση με τη βοήθεια του συμπτωτικού πολυωνύμου του Newton. Αριθμητική ολοκλήρωση: Μέθοδος του τραπεζίου, μέθοδος των NewtonCotes. Αριθμητική επίλυση διαφορικών εξισώσεων πρώτης τάξης: Η μέθοδος του Euler, η μέθοδος του Taylor, η μέθοδος των Runge-Kutta 2ης και 4ης τάξης.

Συγγράμματα

1. Κεσογλίδης Μ., «ΒΑΣΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ», Εκδόσεις ΑΝΙΚΟΥΛΑ,
Θεσσαλονίκη 2005 [Κωδ. Ευδόξου: 6568]
2. Σοφιανός Γ. και Τυχόπουλος Ε. Θ. «Αριθμητική ανάλυση», Εκδόσεις ΣΤΑΜΟΥΛΗ, Αθήνα 2005
[Κωδ. Ευδόξου: 22635]

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:
Να γνωρίζουν και να κατανοούν:

• Ποιες είναι οι βασικές ιδιότητες των ρευστών, αναφορικά με τις δυνάμεις που τους
  προκαλούνται και της κίνησης που αυτές τους επιφέρουν (πυκνότητα, ιξώδες, επιφανειακή τάση, κ.λπ.), καθώς και άλλες χρήσιμες ιδιότητες (πίεση ατμών, κ.λπ.).
• Ποιες είναι οι βασικές εξισώσεις διατήρησης που διέπουν την κίνηση ρευστών, και οι οποίεςείναι θεμελιώδεις και σε όλα τα επιμέρους πεδία της Ενεργειακής Μηχανολογίας, δηλαδή τις
  εξισώσεις διατήρησης Μάζας, Ορμής και Ενέργειας.
• Ποιες είναι οι σχέσεις που διέπουν την ισορροπία των ρευστών, δηλαδή του γενικού πλαισίου
  που ονομάζεται “Υδροστατική”.
• Πως καταλήγουμε στην εξίσωση Bernoulli, η οποία εκφράζει αφενός την αρχή διατήρησης της
  ενέργειας, αφετέρου συνδέει την ταχύτητα της ροής με την πίεση, τα δύο θεμελιώδη μεγέθη της
  ροής των ρευστών.
• Την κινηματική της ροής των ρευστών, την έκφραση των εξισώσεων σε σύστημα αναφοράς τύπου Euler και Lagrange, την απεικόνιση της ροής των σωματιδίων του ρευστού, τη χρησιμότητα της Ολικής Παραγώγου στην έκφραση της γενικής Εξίσωσης Μεταφοράς, η οποία απεικονίζει και όλες της εξισώσεις της ροής (εξίσωση συνέχεια, ορμής, ενέργειας, κλπ.).
• Τις βασικές αρχές της Διαστατικής Ανάλυσης, της Ομοιότητας και των Αδιάστατων Αριθμών,
  καθώς και της χρησιμότητάς τους στη μοντελοποίηση και διερεύνηση υπό κλίμακα των
  φαινομένων της ρευστομηχανικής, αλλά και γενικότερα της εφαρμοσμένης μηχανικής.
• Πως καταλήγουμε στις διαφορικές εξισώσεις της κίνησης των ρευστών (εξισώσεις Navier-Stokes) και τι εκφράζει ο κάθε όρος τους.
  Να μπορούν να εφαρμόζουν:
• Την εξίσωση της υδροστατικής πίεσης για να υπολογίζουν υδροστατικές δυνάμεις σε κατασκευές.
• Την εξίσωση Bernoulli και την Αρχή Διατήρησης της Μάζας για να υπολογίζουν τη μεταβολή της
  ταχύτητας και της πίεσης σε ένα υδραυλικό δίκτυο.
• Τους αδιάστατους αριθμούς για διάφορες περιπτώσεις ροής, ώστε να βγάζουν συμπεράσματα
  αναφορικά με τη φυσική και τη συσχέτιση των διαφόρων δυνάμεων.
• Την ικανότητα αντιμετώπισης προβλημάτων που εμπίπτουν στο αντικείμενο της Μηχανικής
  Ρευστών του Μηχανολόγου Μηχανικού.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών για επίλυση προβλημάτων.
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

• Βασικές ιδιότητες των ρευστών. Συστήματα μονάδων και εξάρτηση μεταξύ των μονάδων.
• Βασικές εξισώσεις της Μηχανικής Ρευστών: Αρχή Διατήρησης της Μάζας (εξίσωση συνέχειας), ΑρχήΔιατήρησης της Γραμμικής και Περιστροφικής Ορμής (2ος νόμος κίνησης του Newton), Αρχή
Διατήρησης της Ενέργειας (1ο θερμοδυναμικό αξίωμα), Καταστατικές Εξισώσεις.
• Υδροστατική: Σημειακή πίεση και κατανομή της με το βάθος ρευστού, μέτρηση πίεσης & μανόμετρα,
απόλυτη, σχετική και ατμοσφαιρική πίεση, στατική & δυναμική πίεση, δυνάμεις σε επίπεδες
(κατακόρυφες, οριζόντιες & κεκλιμένες) και καμπύλες επιφάνειες, άνωση.
• Βασική Μηχανική Ρευστών: Επιτάχυνση στοιχείου Ρευστού – 2ος Νόμος Newton, εξίσωση Bernoulli,
στατική, δυναμική & ολική πίεση, μέτρηση ταχύτητα ροής με σωλήνα Pitot–Static, παραδείγματα
εφαρμογής εξίσωσης Bernoulli, γραμμή ενέργειας & πιεζομετρική γραμμή, αποκλίσεις από την
εξίσωση Bernoulli.
• Κινηματική των Ρευστών: Πεδίο Ταχύτητας (περιγραφή ροής κατά Euler ή Lagrange, 1D, 2D & 3D
ροή, μόνιμη & μη μόνιμη ροή, ροϊκές γραμμές, ινώδεις φλέβες & ροϊκές τροχιές), Πεδίο Επιτάχυνσης
(η υλική παράγωγος, μη μόνιμα φαινόμενα, φαινόμενα συναγωγής), Όγκος Ελέγχου, Θεώρημα
Μεταφοράς Reynolds (μόνιμα & μη μόνιμα φαινόμενα, το θεώρημα για κινούμενους όγκους
ελέγχου, επιλογή όγκου ελέγχου).
• Διαστατική Ανάλυση και Ομοιότητας, Θεώρημα του Buckingham. Ορισμός και φυσική ερμηνεία των
Αδιάστατων Αριθμών της Μηχανικής Ρευστών (Reynolds, Mach, Froude, Weber, κ.λπ.).
• Ανάλυση δυνάμεων και ροή στοιχειώδους σωματιδίου ρευστού και εξαγωγή των διαφορικών
εξισώσεων της κίνησης των ρευστών (Navier-Stokes). Ανάλυση και ερμηνεία των διαφόρων όρων της
εξίσωσης αυτής.
• Ροή σε Κλειστούς Αγωγούς: Στρωτή & τυρβώδης ροή, ροή στην είσοδο του αγωγού, πίεση &
διατμητική τάση, πλήρως ανεπτυγμένη στρωτή ροή, πλήρως ανεπτυγμένη τυρβώδης ροή, μετάβαση
από στρωτή σε τυρβώδη ροή, τυρβώδης διατμητική τάση, κατανομή ταχύτητας σε τυρβώδη ροή,
διαστατική ανάλυση ροής σε κλειστούς αγωγούς, γραμμικές απώλειες, τοπικές απώλειες.

Συγγράμματα

1. Πρίνος Π. «Μηχανική Ρευστών», Εκδόσεις ΖΗΤΗ, 1η Έκδοση, Θεσσαλονίκη 2014.
2. White, F. M., «Fluid Mechanics», McGraw-Hill, 4th Ed., New York, 2001.
3. Munson, B. R., Young, D. F.& Okiishi, T. H., “Fundamentals of Fluid Mechanics”, 4th Ed., John Wiley
& Sons, New York, 2002.

Το μάθημα αποτελεί το βασικό μάθημα κατάρτισης και εκπαίδευσης των φοιτητών στις βασικές έννοιες
της Τεχνολογίας των Μηχανολογικών Υλικών. Περιλαμβάνει τη διδασκαλία των βασικών
χαρακτηριστικών και ιδιοτήτων των σημαντικότερων Μηχανολογικών Υλικών: Χαλυβοκράματα,
Χυτοσίδηροι, Μη σιδηρούχα κράματα, π.χ., Μπρούντζος, Ορείχαλκος, κ.ά., καθώς και των πιο ευρέως
χρησιμοποιούμενων στις μηχανολογικές εφαρμογές μετάλλων, π.χ., Αργίλιο ή Αλουμίνιο, Χαλκός,
Μαγνήσιο, Νικέλιο, Ψευδάργυρος, Κασσίτερος, κ.ά..
Επίσης, στα πλαίσια του παρόντος μαθήματος λαμβάνει χώρα παρουσίαση των διαγραμμάτων
ισορροπίας φάσεων των προαναφερθέντων κραμάτων, του τρόπου μελέτης τους και των πληροφοριών
που μπορούν να αντληθούνε από αυτά σχετικά με τη δομή και τη σύσταση των υλικών.
Επιπλέον, παρουσιάζονται αναλυτικά οι ιδιότητες των βασικότερων Μηχανολογικών υλικών
(Μηχανικές, Ηλεκτρικές και Θερμικές) με ιδιαίτερη βαρύτητα στη συμπεριφορά τους απέναντι στα
φαινόμενα της Διάβρωσης και της Οξείδωσης. Τέλος, παρουσιάζονται αναλυτικά οι σημαντικότερες
εφαρμογές, ιδιαίτερα αυτές που σχετίζονται με μηχανολογικά θέματα, όλων των προαναφερθέντων
υλικών. Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής / τρια θα είναι σε θέση να:
• Επιλέγει το καταλληλότερο υλικό για χρήση σε οποιαδήποτε Μηχανολογική εφαρμογή.
• Γνωρίζει τα χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες όλων των υλικών που χρησιμοποιούνται στον κλάδο της
Μηχανολογίας.
• Μελετάει τα διαγράμματα ισορροπίας φάσεων των Μηχανολογικών υλικών και να διαπιστώνει τη
δομή και τη σύστασή τους.
• Γνωρίζει το σύνολο των τεχνολογικών εφαρμογών των Μηχανολογικών υλικών.
• Δύναται να προσδιορίσει το είδος του υλικού το οποίο χρησιμοποιείται σε κάποια Μηχανολογική
εφαρμογή, μέσω της μελέτης της δομής του και των χαρακτηριστικών ιδιοτήτων του.
• Δύναται να προσδιορίσει τις βασικότερες ιδιότητες οποιουδήποτε μηχανολογικού υλικού, π.χ.,
σκληρότητα, δυσθραυστότητα, κ.ά..

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των
απαραίτητων τεχνολογιών.
• Λήψη αποφάσεων
• Ομαδική εργασία
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης.

i. Χαρακτηριστικά των σημαντικότερων Μηχανολογικών Υλικών.
ii. Ιδιότητες των σημαντικότερων Μηχανολογικών Υλικών.
iii. Εφαρμογές των σημαντικότερων Μηχανολογικών Υλικών.
iv. Τρόποι παρασκευής ή παραγωγής των Μηχανολογικών Υλικών.
v. Διαγράμματα ισορροπίας φάσεων των σημαντικότερων Μηχανολογικών Υλικών.
vi. Μέθοδοι προσδιορισμού και ελέγχου-χαρακτηρισμού των Μηχανολογικών Υλικών.

Συγγράμματα

1. Αργύρης Βατάλης, Επιστήμη & Τεχνολογία υλικών, Εκδόσεις: Ζήτη.
2. Ιωάννης Χρυσουλάκης, Δημήτριος Παντέλης, Επιστήμη και Τεχνολογία των Μεταλλικών Υλικών,
Εκδόσεις: Παπασωτηρίου.
3. Γεώργιος Τριανταφυλλίδης, Μεταλλογνωσία, Εκδόσεις: Τζιόλα.
4. Κων/νος Σαββάκης, Τεχνολογία Υλικών, Εκδόσεις: Ίων.

Το μάθημα περιλαμβάνει τις βασικές γνώσεις του τομέα των μετρήσεων, της μεταλλοτεχνίας, και τις
ειδικές γνώσεις για τεχνικούς βιομηχανίας και ελεύθερους επαγγελματίες.
Η ύλη του μαθήματος στοχεύει στην εισαγωγή των φοιτητών στις βασικές έννοιες των μετρήσεων, των
ανοχών, των συναρμογών, της χύτευσης μετάλλων, των συγκολλήσεων μετάλλων, των δικτύων
σωληνώσεων και του ελασματουργείου.
Τέλος, στόχος του μαθήματος είναι και η απόκτηση απαραίτητων γνώσεων, εμπειριών και δεξιοτήτων
για την κατανόηση των τεχνολογιών των μετρήσεων, των συγκολλήσεων, των δικτύων, της χύτευσης
μετάλλων, της κοπής και επεξεργασίας ελασμάτων και μετάλλων, καθώς και η εξοικείωση με τη χρήση
των εργαλείων χειρός, οργάνων μέτρησης και χειρισμό μηχανημάτων. Επιπλέον, στοχεύει στην
ανάπτυξη τεχνικής συνείδησης και λήψης μέτρων ασφαλείας κατά την άσκηση των φοιτητών.
Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως ο κάθε φοιτητής θα:
– Έχει γνώση των εργαλείων χειρός, των οργάνων μέτρησης και του χειρισμού των απαραίτητων
μηχανημάτων και συσκευών για την ολοκλήρωση μιας ατομικής ή ομαδικής εργασίας.
– Μπορεί να συνεργαστεί με τους συμφοιτητές του για να δημιουργήσουν και να παρουσιάσουν ένα
έργο κατασκευής, σύμφωνα με το μηχανολογικό σχέδιο.

– Αυτόνομη Εργασία
– Ατομική Εργασία
– Ομαδική Εργασία
– Λήψη αποφάσεων και μέτρων ασφαλείας.
– Σεβασμός στο χώρο του εργαστηρίου και στον μηχανολογικό εξοπλισμό.

Μετρήσεις: Γενικά στοιχεία περί μετρήσεων. Βασική προσέγγιση στο μετρητικό σύστημα (βασικά μέρη).
Όργανα μέτρησης – ορισμοί (ακρίβεια, ορθότητα, πιστότητα, εύρος, επαναληψιμότητα,
αναπαραγωγιμότητα, διακριτική ικανότητα, ευαισθησία, αξιοπιστία). Προδιαγραφές μετρητικών
οργάνων, αρχές λειτουργίας. Πρότυπα μέτρησης (βασικές και παραγωγικές μονάδες SI). Σφάλματα
μέτρησης (απόλυτο, σχετικό). Αιτίες σφαλμάτων. Κατάταξη σφαλμάτων (συστηματικά, τυχαία,
σύνθετα). Ανοχές, συναρμογές, πρότυπα μήκη, έλεγχος διαστάσεων και γωνιών. Μετρήσεις υψηλής
ακρίβειας (ιεράρχηση προτύπων, πιστοποιημένα υλικά αναφοράς, ιχνηλασιμότητα). Βασικές έννοιες
γύρω από τη διακρίβωση.
Εφαρμοστήριο: Πρώτες ύλες, προδιαγραφές, παραγγελία. Φασεολόγιο κατασκευής έργων. Τεχνικά
χαρακτηριστικά, παραγγελία εργαλείων, τυποποιήσεις. Σύγχρονα εργαλεία – εξοπλισμός.
Χυτήριο: Πρώτες ύλες, προδιαγραφές, παραγγελία Μοντέλα χυτών. Εργαλεία και βασικές εργασίες
χύτευσης. Τύπωμα και διάφορες μέθοδοι χύτευσης. Μηχανικό τύπωμα. Επεξεργασία χυτών
αντικειμένων, έλεγχος χυτών.
Συγκολλήσεις: Ηλεκτροσυγκολλήσεις, οξυγονοκολλήσεις, συγκολλήσεις TIG, MIG, MAG. Οξυγονοκοπή.
Μαλακές κολλήσεις.
Σωληνουργείο: Πρώτες ύλες, προδιαγραφές, παραγγελία. Εργαλεία, μηχανήματα. Δίκτυα σωληνώσεων,
έλεγχος δικτύων. Χρώματα σωληνώσεων-Συμβολισμοί.
Ελασματουργείο: Πρώτες ύλες, προδιαγραφές, παραγγελία. Μηχανήματα εργαλεία και όργανα
μέτρησης. Τεχνικά χαρακτηριστικά, αρχές λειτουργίας, συντήρησης. Διαμόρφωση και κοπή ελασμάτων.
Ασφάλεια Μηχανουργείου: Περί ατυχημάτων. Κανονισμός για την εύρυθμη λειτουργία στο
εργαστήριο. Υποχρεώσεις εργοδοτών, εργαζομένων. Ασφάλεια μηχανών και ασφαλή χρήση εργαλείων
και συσκευών. Σήμανση ασφάλειας σύμφωνα με την Εθνική Νομοθεσία και τις Κοινοτικές Οδηγίες.
Εργαστηριακές Ασκήσεις (ανά 3 εβδομάδες μαθημάτων):
Εξάσκηση στις μετρήσεις μήκους με όργανα μέτρησης μεγάλης διακριτικής ικανότητας. Έλεγχος
διαστάσεων και επιφανειών έτοιμων μηχανουργικών προϊόντων μαζικής παραγωγής.
Κατασκευή συναρμογής δύο τεμαχίων με ανοχή ±0,1 mm.
Μηχανικό τύπωμα και χύτευση μετάλλου.
Κατασκευή τυπικού δικτύου σωληνώσεων με χαλυβδοσωλήνα και χαλκοσωλήνα.
Συγκόλληση τριών τεμαχίων με ηλεκτροσυγκόλληση τόξου και ΤΙG.
Συγκόλληση ελασμάτων με οξυγονοκόλληση.
Οξυγονοκοπή μετάλλων.
Κατασκευές ειδικών εξαρτημάτων αγωγών από γαλβανιζέ λαμαρίνα στο ελασματουργείο με τη βοήθεια
λογισμικού δημιουργίας αναπτυγμάτων.

Συγγράμματα

1. Braun H., Dobler H. D., & Doll W., «Βασική Μηχανολογία Ι», Εκδόσεις Παρίκου, 2003.
2. Braun H., «Μηχανουργική Τεχνολογία», Εκδόσεις Παρίκου, 1996.

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση να
αναλύουν και να συνθέτουν απλές μηχανολογικές κατασκευές. Στο σκέλος της ανάλυσης, θα πρέπει να
μπορούν, διαβάζοντας το συνοπτικό μηχανολογικό σχέδιο:
1. Να αναγνωρίσουν από ποια εξαρτήματα αποτελείται η κατασκευή
2. Να αναγνωρίσουν τη ροή των δυνάμεων που την διατρέχουν
3. Να αναγνωρίσουν ποια είδη φορτίσεων δέχεται κάθε εξάρτημά της
4. Να υπολογίζουν τις στρεπτικές και καμπτικές ροπές, και τα φορτία των εξαρτημάτων
5. Να εκπονήσουν έλεγχο αντοχής των εξαρτημάτων (όσων ανήκουν στα είδη που διδάσκονται
στο παρόν μάθημα)
Στο σκέλος της σύνθεσης θα πρέπει να μπορούν να μελετήσουν και να σχεδιάσουν μια κατασκευή για
την οποία είναι αρχικά γνωστή μόνο η επιθυμητή λειτουργία της και η στοιχειώδης περιγραφή του
μεγέθους της. Οι φοιτητές θα πρέπει να μπορούν
6. Να διαστασιολογήσουν τα εξαρτήματά της
7. Να συντάξουν το συνοπτικό σχέδιο της κατασκευής.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με χρήση και των
απαραίτητων τεχνολογιών
• Λήψη αποφάσεων
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Τυποποίηση εξαρτημάτων: Ανοχές διαστάσεων, συναρμογές. Δυναμική φόρτιση. Συντελεστής
ασφάλειας. Υλικά: βλάβες, βασικές ιδιότητες, κριτήρια επιλογής.
Συγκολλήσεις τήξεως: πλεονεκτήματα-μειονεκτήματα, μορφές ραφών, μορφές διακένων, πάχος ραφών, έλεγχος αντοχής, παραδείγματα ορθών συγκολλητών κατασκευών. Συγκολλήσεις πιέσεως: μορφή συνδέσεων, έλεγχος αντοχής, παραδείγματα ορθών κατασκευών.
Στοιχεία της τεχνικής των ηλώσεων και της μηχανικής τους συμπεριφοράς. Συνδέσεις με πείρους.
Κοχλίες: Γενική περιγραφή, σχέση ροπής σύσφιξης – αξονικής δύναμης και οι εφαρμογές της. Κοχλίες
συσφίξεως: δυνάμεις προεντάσεως και λειτουργίας, ψυχρή καθίζηση, ρύθμιση της ροπής συσφίξεως,
προδιαγραφές καλής λειτουργίας της κοχλιοσύνδεσης, έλεγχος αντοχής. Εφαρμοστοί κοχλίες, ελαστικά
χιτώνια. Κοχλίες κινήσεως.
Άξονες – άτρακτοι: Μορφή, λειτουργία, διαστασιολόγηση. Έλεγχος αντοχής ατράκτων: Δυναμική
φόρτιση, ισοδύναμη τάση, συντελεστής μεγέθους, συντελεστής επιφάνειας, συντελεστής μορφής,
συντελεστής αντιστήριξης, ασφάλεια έναντι δυναμικής θραύσης και έναντι πλαστικής παραμόρφωσης.
Παραμορφώσεις και ταλαντώσεις ατράκτων. Σφήνες, πολύσφηνα. Σταθεροί και κινητοί σύνδεσμοι
ατράκτων, συμπλέκτες.
Έδρανα κυλίσεως: Είδη εδράνων και ιδιότητες κάθε είδους. Σταθερή-κινητή έδραση, πλωτή έδραση,
έδραση με προένταση, βλάβες εδράνων, έλεγχος στατικής αντοχής, υπολογισμός διάρκειας ζωής,
παραδείγματα συναρμολογήσεων εδράνων.
Εργαστηριακές Ασκήσεις (ανά 3 εβδομάδες μαθημάτων):
Εφαρμογή της θεωρίας τόσο στον έλεγχο αντοχής εξαρτημάτων όσο και στη διαστασιολόγησή τους.Αποσυναρμολόγηση απλών μηχανολογικών κατασκευών, διαγράμματα ελευθέρου σώματος των
εξαρτημάτων, ροή δύναμης στο συνοπτικό σχέδιο της κατασκευής.

Συγγράμματα

1. Ι. Στεργίου και Κ. Στεργίου, «Στοιχεία Μηχανών Ι», Σύγχρονη Εκδοτική, Αθήνα 2003
2. Χ. Παπαδόπουλου, «Στοιχεία Μηχανών», (3η έκδοση), Εκδόσεις Α. Τζιόλα & Υιοί ΑΕ, Αθήνα 2017
3. K.-H. Decker & K. Kabus: «Machinenelemente»; 15. Auflage, Carl Hanser Verlag, München 2002
(στα γερμανικά)

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:

• να κατανοούν τις βασικές διοικητικές θεωρίες και τις ποσοτικές μεθόδους λήψης αποφάσεων και
  να μπορούν να τις αξιοποιούν σε διάφορες οργανωτικές δομές χρησιμοποιώντας σύγχρονες
  τεχνικές,
• να γνωρίζουν βασικές έννοιες της Επιχειρησιακής Έρευνας και τις εφαρμογές τους στην
  ελαχιστοποίηση του κόστους, τη μεγιστοποίηση του κέρδους, και τη διαχείριση αποθεμάτων και
  προσωπικού.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Λήψη αποφάσεων
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Εισαγωγή: Οικονομική μονάδα – Επιχειρήσεις – Διακρίσεις μεταξύ τους. Σύστημα παραγωγής και
επιχειρηματικό περιβάλλον. Περιουσία, κόστος, αποσβέσεις, νεκρό σημείο, αποτελεσματικότητα,
παραγωγικότητα. Πρότυπα κόστους.
Βασικές αρχές Επιχειρησιακής Έρευνας: Μεγιστοποίηση κέρδους και ελαχιστοποίηση κόστους
(Γραμμικός Προγραμματισμός – η γραφική μέθοδος και η μέθοδος Simplex). Διανομή προϊόντων και
διαχείριση αποθεμάτων (Πρότυπα μεταφοράς). Διαχείριση προσωπικού (Η Ουγγρική μέθοδος).
Βιομηχανική Επιχείρηση: Τα χαρακτηριστικά στοιχεία των σύγχρονων βιομηχανικών επιχειρήσεων,
βασικές λειτουργίες της βιομηχανικής επιχείρησης, παραγωγικότητα – αποτελεσματικότητα, μορφές και
συστήματα βιομηχανικής παραγωγής, βιομηχανικά κτίρια, χωροταξία συστημάτων παραγωγής. Σχεδίαση
παραγωγής. Οργάνωση και έλεγχος της παραγωγής και της διανομής των προϊόντων. Ποσοτικές μέθοδοι
λήψης αποφάσεων.

Συγγράμματα

1. Κώστογλου Β., «Επιχειρησιακή έρευνα και Οργάνωση Συστημάτων Παραγωγής», Εκδόσεις
ΤΖΙΟΛΑ, Θεσσαλονίκη 2016.

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος, αναμένεται πως ο φοιτητής θα μπορεί να χρησιμοποιεί:

• τη Συνδυαστική ανάλυση,
• τη θεωρία Πιθανοτήτων,
• τη βασική απογραφική Στατιστική,
• τις βασικές Συναρτήσεις Κατανομής,
• τις βασικές εφαρμογές τους σε θέματα Εκτιμητικής, και
• την Παλινδρόμηση – Συσχέτιση επί των δεδομένων

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των
απαραίτητων τεχνολογιών
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Λήψη αποφάσεων
• Αυτόνομη Εργασία
• Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Συνδυαστική Ανάλυση (Μεταθέσεις, Επαναληπτικές Μεταθέσεις, Συνδυασμοί, Διατάξεις, Επαναληπτικές
Διατάξεις, Επαναληπτικοί Συνδυασμοί). Η αρχή της Απαρίθμησης. Παραδείγματα.
Βασικές έννοιες της Στατιστικής (Τυχαία Μεταβλητή, Πληθυσμός, Δείγμα). Μέθοδοι και Οργάνωση
Δειγματοληψίας.
Απογραφική Στατιστική. Κλάσεις – Συχνότητες – Αθροιστική και Σχετική Συχνότητα. Στατιστικοί Πίνακες
και Γραφήματα.
Παράμετροι Κεντρικής Τάσης (Αριθμητικός – Γεωμετρικός – Αρμονικός μέσος, Επικρατούσα Τιμή και
Διάμεσος. Ιδιότητες. Παράμετροι Διασποράς (Διακύμανση και Τυπική Απόκλιση). Οι ίδιες παράμετροι σε
δεδομένα δοσμένα σε Κλάσεις. Μετασχηματισμοί και ιδιότητές τους. Ο μετασχηματισμός Ζ.
Πιθανότητες (Πείραμα τύχης, Δειγματοχώρος, Απλό Ενδεχόμενο, Ενδεχόμενο). Υπενθυμίσεις από τη
Θεωρία Συνόλων, Διαγράμματα του Venn, αποδείξεις ιδιοτήτων. Η έννοια της Πιθανότητας και ιδιότητες
της. Ασκήσεις Πιθανοτήτων. Πιθανότητες υπό Συνθήκη. Ιδιότητες. Το Θεώρημα του Bayes.
Συναρτήσεις Κατανομής Πιθανότητας σε Διακριτές Τυχαίες Μεταβλητές (Ορισμοί, Συμβολισμοί,
Μαθηματική Ελπίδα – Διακύμανση και ιδιότητές τους, Αθροιστική Πιθανότητα). Διωνυμική Κατανομή.
Κατανομή Poisson. Παραδείγματα.
Συναρτήσεις Κατανομής σε Συνεχείς Τυχαίες Μεταβλητές (Ορισμοί, Συμβολισμοί, Μαθηματική Ελπίδα –Διακύμανση και ιδιότητές τους). Η Ομοιόμορφη Κατανομή.
Πολυωνυμικές και Εκθετικές Συναρτήσεις Κατανομής Πιθανότητας. Η Κανονική Κατανομή και η Τυπική
Κανονική Κατανομή. Παραδείγματα.
Η Κατανομή του Student (t-Κατανομή).
Εκτιμητική (Κατανομές Δειγματοληψίας για τον Μέσο Όρο, για Διαφορές Μέσων Όρων και για
Αναλογίες.
Κεντρικό Οριακό Θεώρημα (Κ.Ο.Θ.). Διαστήματα Εμπιστοσύνης για τον Μέσο Όρο.
Διαστήματα Εμπιστοσύνης για τη Διαφορά των Μέσων Όρων.
Παλινδρόμηση (Ευθύγραμμη, Εκθετική και Λογαριθμική) και Συσχέτιση.

Συγγράμματα

1. Ζαφειρόπουλος Κωνσταντίνος, Εισαγωγή στη Στατιστική και τις Πιθανότητες (2η
έκδοση),
Εκδόσεις Κριτική, Θεσσαλονίκη 2017, Κωδικός Ευδόξου: 59368069

2. Χαλικιάς Ιωάννης, Στατιστική: Μέθοδοι Ανάλυσης για Επιχειρηματικές Αποφάσεις (4η έκδοση),
Εκδόσεις Rosili, Αθήνα 2017, Κωδικός Ευδόξου: 59377478

3. Ζαφειρόπουλος Κ., Μυλωνάς Ν., Στατιστική με SPSS, Εκδόσεις ΤΖΙΟΛΑΣ, Θεσσαλονίκη 2017, ISBN
9789604186808

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές θα έχουν αποκτήσει τις βασικές θεωρητικές
γνώσεις Τεχνικής Θερμοδυναμικής, ώστε:

• να κατανοούν τις βασικές έννοιες και τους νόμους της Θερμοδυναμικής ιδανικών αερίων μειγμάτων και της εφαρμογής τους στην επίλυση σχετικών προβλημάτων.
• να μπορούν να επιλύουν προβλήματα μεταβολών καταστάσεως ιδανικών μειγμάτων αερίων ή/και ατμών (π.χ. ατμοσφαιρικού αέρα), είτε αναλυτικά είτε με τη χρήση των ενδεδειγμένων Πινάκων και Διαγραμμάτων. Ιδιαίτερα να είναι εξοικειωμένοι με τη χρήση του διαγράμματος hx του Mollier για την ποσοτική μελέτη διεργασιών του υγρού αέρα, οι οποίες χρησιμοποιούνται στην τεχνολογία κλιματισμού.
• να μπορούν να επιλύσουν απλά προβλήματα καύσεως, όπως είναι ο υπολογισμός του απαιτούμενου αέρα, της σύστασης, της ποσότητας και του όγκου των καυσαερίων, καθώς και της θερμοκρασίας καύσεως, στερεών, υγρών και αερίων καυσίμων.
• να μπορούν να εφαρμόζουν την εξίσωση της συνέχειας και το θεώρημα της ορμής για την επίλυση απλών προβλημάτων ροής ιδανικών αερίων μέσω ακροφυσίων και διαχυτήρων και ιδιαίτερα να υπολογίζουν την ταχύτητα ροής και την διατομή συναρτήσει της πίεσης και αντίστροφα.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Λήψη αποφάσεων
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Αυτόνομη εργασία
• Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Μείγματα αερίων: ποσοστά μάζας, γραμμομορίων, όγκου. Ιδανικά αέρια μείγματα: υπολογισμός
εσωτερικής ενέργειας, ενθαλπίας, εντροπίας, εντροπίας μείξεως. Μείγματα αερίων και ατμών, υγρός
αέρας: απόλυτη και σχετική υγρασία, ειδική ενθαλπία, εφαρμογές στον κλιματισμό: διάγραμμα h-x του
Mollier. Καύση: εξισώσεις καύσης, υπολογισμός απαιτούμενου αέρα, της σύστασης, της ποσότητας και
του όγκου των καυσαερίων, καθώς και της θερμοκρασίας καύσεως, στερεών, υγρών και αερίων
καυσίμων. Υπολογισμός λόγου αέρα με βάση τη σύσταση των καυσαερίων. Υπολογισμός βαθμού
απόδοσης εστίας καύσης. Ροές: εξίσωση συνέχειας, θεώρημα ορμής, εξάρτηση ταχύτητας ροής από την
πίεση και την διατομή του αγωγού, ακροφύσια και διαχυτήρες, εφαρμογές σε προωθητικά συστήματα.

Συγγράμματα

1. Cengel Yunus A., Boles Michael A., Θερμοδυναμική για Μηχανικούς, 8
η Έκδοση, Εκδόσεις Α.
ΤΖΙΟΛΑ & ΥΙΟΙ Α.Ε., 2015 (Κωδ. Ευδόξου: 50655949)
2. Δ. Χασάπης, Τεχνική Θερμοδυναμική, Εκδόσεις Συμμετρία, 2012 (Κωδ. Ευδόξου: 22769675)

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:

• Να περιγράφουν τα βασικά ηλεκτρικά μεγέθη που χαρακτηρίζουν τη λειτουργία των ηλεκτρικών
  κυκλωμάτων (φορτίο, τάση, ένταση, ισχύς, ενέργεια)
• Να αναγνωρίζουν και να περιγράφουν τα βασικά (ενεργά και παθητικά) στοιχεία ενός ηλεκτρικού
  κυκλώματος και να τα συνδυάζουν στην σχεδίαση απλών ηλεκτρικών κυκλωμάτων.
• Να διακρίνουν τις διαφορετικές συνδεσμολογίες πηγών αλλά και αντιστάσεων και να εξηγούν τη
  λειτουργία τους.
• Να εφαρμόζουν τον νόμο του Ohm και τους νόμους του Kirchhoff σε απλά και σύνθετα
  κυκλώματα και να παράγουν τις βασικές εξισώσεις που περιγράφουν τη λειτουργία τους.
• Να επιλύουν ένα κύκλωμα με τη χρήση συστηματικών μεθόδων (μέθοδος ρευμάτων κλάδων,
  μέθοδος ρευμάτων βρόχων) καθώς και των θεωρημάτων επαλληλίας, Millman και Kennely.
• Να δημιουργούν τα ισοδύναμα κυκλώματα κατά Thevenin και Norton και να εφαρμόζουν το
  θεώρημα μέγιστης μεταφοράς ισχύος.
• Να κατανοούν τη διαφορά στη λειτουργία κυκλωμάτων συνεχούς και εναλλασσόμενου ρεύματος
  και να αναπαριστούν ημιτονοειδή μεγέθη με τη βοήθεια στρεφόμενων διανυσμάτων.
• Να αναλύουν και να διενεργούν υπολογισμούς σε βασικά και πιο σύνθετα κυκλώματα
  εναλλασσόμενου ρεύματος.
• Να κατανοούν τις αρχές λειτουργίας των τριφασικών συστημάτων και να εκτελούν υπολογισμούς
  με χρήση των βασικών μεγεθών (τάση, ένταση, ισχύς, ενεργός και άεργος ενέργεια).
  Να γνωρίζουν την έννοια της αντιστάθμισης άεργου ισχύος και τις εφαρμογές της σε ηλεκτρικές
  εγκαταστάσεις ισχύος.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση της τεχνολογιάς
• Λήψη αποφάσεων
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Αυτόνομη εργασία
• Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
• Σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

❖ Εισαγωγή – Ηλεκτρικά Κυκλώματα. Βασικά ηλεκτρικά μεγέθη. Ενεργά και παθητικά στοιχεία.
❖ Νόμος του Ohm, Νόμοι του Kirchhoff.
❖ Βασικά ηλεκτρικά κυκλώματα με σύνδεση στοιχείων σε σειρά ή παράλληλα. Διαιρέτης τάσεως και
διαιρέτης ρεύματος.
❖ Μέθοδοι ανάλυσης ηλεκτρικών κυκλωμάτων, αρχή της επαλληλίας.
❖ Θεωρήματα Thevenin και Norton, Μετασχηματισμός Πηγών – Θεωρήματα των Millman και Kenelly.
❖ Εναλλασσόμενα ρεύματα. Παράσταση ημιτονοειδών μεγεθών με διανύσματα.
❖ Ισχύς εναλλασσόμενου ρεύματος σ’ ένα δίπολο με ωμική, επαγωγική ή χωρητική αντίσταση.
❖ Τριφασικά συστήματα, τριφασική ισχύς, Αντιστάθμιση ηλεκτρικών εγκαταστάσεων

Συγγράμματα

1. Ηλεκτρικά Κυκλώματα, Φράγκος Π., Μαλάμου Α., Εκδόσεις Τσότρας
2. Ανάλυση Ηλεκτρικών Κυκλωμάτων, Παπαδόπουλος Κ., Εκδόσεις Τσότρας
3. Ηλεκτροτεχνία για Μηχανολόγους, Λουτρίδης Σ., Εκδοτικός Όμιλος ΙΩΝ

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:
Να σχεδιάζουν και να υπολογίζουν συστήματα μετάδοσης κίνησης, όπως οδοντοκινήσεις, αλυσοκινήσεις
και ιμαντοκινήσεις και πιο αναλυτικά:

• Να σχεδιάζουν και να υπολογίζουν συστήματα μετάδοσης κίνησης με οδοντωτούς τροχούς με
  μετωπική οδόντωση ευθεία ή πλάγια.
• Να σχεδιάζουν και να υπολογίζουν συστήματα μετάδοσης κίνησης με οδοντωτούς τροχούς με
  κωνική οδόντωση ευθεία ή πλάγια.
• Να σχεδιάζουν και να υπολογίζουν μεταδόσεις κίνησης με ατέρμονα και κορώνα.
• Να σχεδιάζουν και να υπολογίζουν έδρανα ολίσθησης.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Σχεδιασμός και διαχείριση έργων
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ
1) Σύστημα μετάδοσης κίνησης με οδοντωτούς τροχούς. Γενικά. Γεωμετρία των οδοντοκινήσεων,
υλικά κατασκευής των οδοντωτών τροχών, μέθοδοι κατασκευής οδοντωτών τροχών, κατεργασίες
οδοντωτών τροχών, σφάλματα κατασκευής. Μετατόπιση κατατομής, φορτίσεις οδοντωτών
τροχών. Μέθοδοι υπολογισμού οδοντωτών τροχών. Μετωπικοί οδοντωτοί τροχοί με ευθεία
οδόντωση. Γεωμετρία, καταπονήσεις μέθοδοι υπολογισμού και διαστασιολόγησης.
Μετωπικοί οδοντωτοί τροχοί με πλάγια οδόντωση. Γεωμετρία, καταπονήσεις μέθοδοι
υπολογισμού και διαστασιολόγησης.
Κωνικοί οδοντωτοί τροχοί με ευθεία οδόντωση. Γεωμετρία, καταπονήσεις μέθοδοι υπολογισμού
και διαστασιολόγησης.
Κωνικοί οδοντωτοί τροχοί με πλάγια οδόντωση. Γεωμετρία, καταπονήσεις μέθοδοι υπολογισμού
και διαστασιολόγησης.
Ζεύγος τροχών ατέρμονας – κορώνα. Γεωμετρία, καταπονήσεις μέθοδοι υπολογισμού και
διαστασιολόγησης.

2) Σύστημα μετάδοσης κίνησης με ιμάντες. Γενικά. Γεωμετρία των ιμαντοκινήσεων, υλικά
κατασκευής των ιμάντων και των τροχαλιών τους, σφάλματα κατασκευής. Ολίσθηση των
ιμάντων, προένταση των ιμάντων. Μέθοδοι υπολογισμού ιμαντοκινήσεων.
Μετάδοση κίνησης με επίπεδους ιμάντες. Γεωμετρία, καταπονήσεις μέθοδοι υπολογισμού και
διαστασιολόγησης.
Μετάδοση κίνησης με τραπεζοειδείς ιμάντες. Γεωμετρία, καταπονήσεις μέθοδοι υπολογισμού
και διαστασιολόγησης.
Μετάδοση κίνησης με οδοντωτούς ιμάντες. Γεωμετρία, καταπονήσεις μέθοδοι υπολογισμού και
διαστασιολόγησης. Οδοντωτοί ιμάντες υψηλών ροπών HTD.

3) Σύστημα μετάδοσης κίνησης με αλυσίδες κίνησης. Γενικά. Γεωμετρία των αλυσοκινήσεων, υλικά
κατασκευής των οδοντωτών τροχών των αλυσίδων, υλικά κατασκευής των αλυσίδων, είδη
αλυσίδων. Σφάλματα κατασκευής. Φορτίσεις αλυσίδων. Μέθοδοι υπολογισμού αλυσοκινήσεων
Μετάδοση κίνησης με αλυσίδες κίνησης. Γεωμετρία, καταπονήσεις μέθοδοι υπολογισμού και
διαστασιολόγησης.
ΕΔΡΑΝΑ ΟΛΙΣΘΗΣΗΣ
Περιγραφή των εδράνων ολίσθησης. Γεωμετρία γενικά. Τρόπος λειτουργίας. Υπολογισμός
ταχυτήτων, υδροδυναμικού σφήνα. Χρησιμοποιούμενα λιπαντικά. Μέθοδοι υπολογισμού και
διαστασιολόγησης.

Συγγράμματα

1. Μωυσιάδης Α., «Στοιχεία Μηχανών – Μεταδόσεις Κίνησης», Εκδόσεις Δίσιγμα, Θεσσαλονίκη
2019.
2. Βελαώρας Ι. Χ., «Στοιχεία Μηχανών», Εκδόσεις ΙΩΝ, Αθήνα 2005 [Κωδ. Ευδόξου: 14709].

Το μάθημα αφορά στις Ταλαντώσεις και τη Δυναμική των Μηχανών και στην απόκτηση εμπειρίας στην
υπολογιστική και πειραματική διερεύνηση ταλαντωτικών φαινομένων με στόχο την ανταπόκριση των
φοιτητών στις απαιτήσεις της σύγχρονης τεχνολογίας και στις ανάγκες των σύγχρονων προγραμμάτων
μεταπτυχιακών σπουδών, ώστε να είναι σε θέση να παρακολουθούν, εφαρμόζουν και συμβάλλουν σε
μελλοντικές τεχνολογικές εξελίξεις.

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:
– να μελετούν προβλήματα ταλαντώσεων απλών και συνθέτων μηχανικών συστημάτων

– να μοντελοποιούν την ταλαντωντική συμπεριφορά μηχανικών συστημάτων

– να επιλύουν τις εξισώσεις του μαθηματικού μοντέλου που περιγράφει την ταλαντωτική συμπεριφορά
ενός μηχανικού συστήματος

– να μπορούν να διεξάγουν μετρήσεις διαφόρων φυσικών μεγεθών ταλαντωτικών μηχανικών
συστημάτων, να εξάγουν γενικά συμπεράσματα μέσω γραφικής ή/και υπολογιστικής επεξεργασίας των
μετρήσεων, να εκτιμούν την ποσοτική ακρίβεια των τελικών τους αποτελεσμάτων και να συντάσσουν
σχετική τεχνική έκθεση.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των
απαραίτητων τεχνολογιών
• Αυτόνομη Εργασία
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Λήψη αποφάσεων
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Θεωρητικό μέρος: (α) Ταλάντωση δυναμικών συστημάτων με ένα βαθμό ελευθερίας. Ανάλυση
Μηχανικών Συστημάτων: εισαγωγή, μέσα ελαστικών παραμορφώσεων. Ελεύθερη ταλάντωση χωρίς
απόσβεση: μεταφορική ταλάντωση, στροφική ταλάντωση. Ελεύθερη ταλάντωση με απόσβεση:
μεταφορική ταλάντωση, στροφική ταλάντωση, κατηγορίες απόσβεσης. Εξαναγκασμένη Ταλάντωση:
εξίσωση κίνησης, εξαναγκασμένη ταλάντωση με υποκρίσιμη απόσβεση, απόκριση σε αρμονική διέγερση.
Εφαρμογές: επιλογή χαρακτηριστικών θεμελίωσης μηχανής, αρχές λειτουργίας οργάνων μέτρησης
ταλαντωτικών μεγεθών. (β) Ταλάντωση δυναμικών συστημάτων με πολλούς βαθμούς ελευθερίας.
Συστήματα χωρίς απόσβεση: κατάστρωση και επίλυση ιδιοπροβλήματος, προσδιορισμός της απόκρισης.
Συστήματα με απόσβεση: η μέθοδος Caughey, η μέθοδος Duncan, συστήματα υπό αρμονική διέγερση.
Ασκήσεις Πράξης: Υπολογιστική διερεύνηση της ταλαντωτικής συμπεριφοράς μηχανικών συστημάτων
μέσω προσομοίωσης σε περιβάλλον Matlab, αλλά και με χρήση κατάλληλων πειραματικών διατάξεων.
Μέτρηση και εκτίμηση των βασικών μεγεθών της ταλάντωσης, πειραματικός έλεγχος νόμων, εξαγωγή
σχέσεων μεταξύ μεγεθών με χρήση πειραματικών δεδομένων.

Συγγράμματα

1. «Ταλαντώσεις μηχανικών συστημάτων», Νατσιάβας Σ., Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 2001.
2. «Ταλαντώσεις και δυναμική μηχανών», Μπουζάκης Κ. και Διονύσιος Ε., Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη
2010.

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:
• να έχουν αποκτήσει βασικές γνώσεις και να έχουν κατανοήσει τους μηχανισμούς μετάδοσης
θερμότητας λόγω αγωγιμότητας, συναγωγής (εξαναγκασμένης και ελεύθερης) και ακτινοβολίας.
• να έχουν εξοικειωθεί με τις εξισώσεις που διέπουν απλές περιπτώσεις μετάδοσης θερμότητας, όπως
διαμέσου επίπεδης πλάκας και κυλινδρικής/σφαιρικής δομής μίας ή πολλαπλών στρώσεων.
• να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν σύνθετα προβλήματα μετάδοσης θερμότητας που συνδυάζουνπερισσότερους από έναν μηχανισμούς μετάδοσης θερμότητας και αναφέρονται σε σύνθετες γεωμετρίες.
• να μπορούν να συνδέσουν τη μετάδοση θερμότητας με τις επιθυμητές ιδιότητες των μηχανολογικών
υλικών (στερεών και ρευστών) για πλήθος εφαρμογών μηχανολόγου μηχανικού με ιδιαίτερη έμφαση
σε βιομηχανικές εφαρμογές και κτήρια.
• να αναπτύσσουν κριτική σκέψη και να έχουν αποκτήσει φυσική διαίσθηση σε ότι αφορά τους
μηχανισμούς μετάδοσης θερμότητας σε εφαρμοσμένα προβλήματα Μηχανολόγου Μηχανικού.
• να χρησιμοποιούν βιβλιογραφία και ερευνητικά αποτελέσματα μηχανικών/ ερευνητών για την
κατάστρωση της επίλυσης και την αντιμετώπιση προβλημάτων σε εφαρμοσμένα θέματα μετάδοσης
θερμότητας που εμπίπτουν στο αντικείμενο του Μηχανολόγου Μηχανικού.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Λήψη αποφάσεων
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Αυτόνομη εργασία
• Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Εισαγωγή στις βασικές έννοιες και στους μηχανισμούς Μετάδοσης Θερμότητας.
• Μετάδοση θερμότητας με αγωγή: Νόμος του Fourier, Θερμική αγωγιμότητα στερεών, υγρών και
αερίων, Μόνιμη μονοδιάστατη μετάδοση θερμότητας σε επίπεδο τοίχωμα, κυλινδρικό τοίχωμα,
σφαιρικό τοίχωμα, σύνθετα τοιχώματα σε σύνδεση σε σειρά και σε παράλληλη σύνδεση.
• Μετάδοση θερμότητας με συναγωγή: Νόμος του Newton, Ροή ιξώδους ρευστού, Εισαγωγή στην
έννοια του θερμικού οριακού στρώματος, Μεθοδολογία επίλυσης προβλημάτων συναγωγής,
Χρήση αδιάστατων αριθμών, Εξαναγκασμένη συναγωγή πάνω από επίπεδες πλάκες και στο εσωτερικό – εξωτερικό αγωγών κυλινδρικής ή άλλης διατομής, Ελεύθερη συναγωγή σε άπειρο – πεπερασμένο χώρο.
• Μετάδοση θερμότητας με ακτινοβολία: Νόμος Stefan-Boltzmann, Κατανομή Planck, Απορρόφηση
και εκπομπή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, Μέθοδοι υπολογισμού θερμορροών που ανταλλάσσονται με ακτινοβολία, Νόμος του Wien, Συντελεστές θέας, κανόνες συμμετρίας, υπέρθεσης, αμοιβαιότητας.
• Εναλλάκτες θερμότητας: Τύποι εναλλακτών θερμότητας, Είδη ροών σε εναλλάκτες θερμότητας,
Συντελεστής θερμοπερατότητας, Υπολογισμός απαιτούμενης επιφάνειας εναλλαγής θερμότητας
σε εναλλάκτες, Υπολογισμός μέσης λογαριθμικής διαφοράς θερμοκρασίας, Αριθμός μονάδων
μεταφοράς (NTU), Μετάδοση θερμότητας κατά την αλλαγή φάσης: βρασμός – συμπύκνωση.
• Συνδυασμένα προβλήματα μετάδοσης θερμότητας σε σύνθετες γεωμετρίες.
• Πτυχωτές επιφάνειες και πτερύγια, Μεταβατική θερμική αγωγή
• Εφαρμοσμένα παραδείγματα Μετάδοσης Θερμότητας σε βιομηχανικές εφαρμογές και κτήρια.

Συγγράμματα

1. ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΘΕΡΜΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥΣ Συνοπτική Θεωρία και Ασκήσεις, Έκδοση: 1/2010, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ-ΣΤΕΦΑΝΟΣ Παν. ΝΙΚΑΣ, ΕΛΕΝΗ Σπ. ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ, ISBN: 978-960-93-2443-4
2. ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΘΕΡΜΟΤΗΤΑΣ, Έκδοση: 3η έκδοση βελτιωμένη/2008, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Γ. ΠΑΣΠΑΛΑΣ,
ISBN: 978-960-85787-6-0
3. Μεταφορά Μάζας και Θερμότητας, Έκδοση: 5η Βελτιωμένη/2018, Cengel Yunus., Ghajar A.,
Παναγιώτης Τσιακάρας (επιμέλεια), ISBN: 978-960-418-765-2

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:
• Να κατανοούν τη λειτουργία και τη χρήση των Ηλεκτρικών Μηχανών
• Να αναλύουν θεωρητικά και πρακτικά τους μηχανισμούς και τα φαινόμενα που άπτονται της
λειτουργίας γεννητριών και ηλεκτροκινητήρων
• Να χειρίζονται προβλήματα βλαβών των ηλεκτρικών μηχανών
• Να επιλέγουν με σωστά κριτήρια τις κατάλληλες για το έργο που επιβλέπουν ηλεκτρικές μηχανές

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Λήψη αποφάσεων
• Αυτόνομη εργασία
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Ομαδική εργασία
• Σχεδιασμός και διαχείριση βιομηχανικών συστημάτων
• Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Βασικές έννοιες και φαινόμενα ηλεκτρομαγνητισμού. Μηχανές συνεχούς ρεύματος, γεννήτριες και
κινητήρες: αρχή λειτουργίας, κατασκευαστικά στοιχεία, τάση, εσωτερική ροπή, συμπεριφορά για
διάφορους τύπους διέγερσης, υπό φορτίο. Μηχανές εναλλασσόμενου ρεύματος, σύγχρονων και
ασύγχρονων. Ημιτονοειδή κατανεμημένα μαγνητικά πεδία διακένου, μαγνητικά πεδία σε μηχανές
πολλαπλών μαγνητικών πόλων, εσωτερικά κατασκευαστικά στοιχεία. Σύγχρονες μηχανές: κατασκευαστικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά, συγχρονισμός και εκκίνηση για γεννήτρια και κινητήρα. Ασύγχρονες μηχανές: πλεονεκτήματα, αρχή λειτουργίας και χαρακτηριστικά επαγωγικής μηχανής, εκκίνηση και έλεγχος ταχύτητας των ασύγχρονων κινητήρων.

Γεννήτριες & κινητήρες συνεχούς ρεύματος: Συνδεσμολογίες, μετατροπή, χαρακτηριστικές, επιλογή, βλάβες, ρύθμιση της ταχύτητας περιστροφής κινητήρων συνεχούς ρεύματος, σύστημα WARD-LEONARD.
Σύγχρονη γεννήτρια & κινητήρας: Συνδεσμολογίες, μετατροπή, χαρακτηριστικές, επιλογή, βλάβες,
διόρθωση συντελεστή ισχύος. Ασύγχρονος κινητήρας βραχυκυκλωμένου δρομέα: Τρόποι εκκίνησης. Ασύγχρονος δακτυλιοφόρος κινητήρας: Χαρακτηριστικές, μέτρηση απωλειών και βαθμού απόδοσης. Εγκατάσταση και σύνδεση κινητήρα. Ασύγχρονοι μονοφασικοί κινητήρες (με αντίσταση – με πυκνωτή): Τρόποι εκκίνησης – Αλλαγή φοράς περιστροφής. Λειτουργία τριφασικών κινητήρων ως μονοφασικών – Αλλαγή φοράς περιστροφής.

Συγγράμματα

1. Chapman S., «Ηλεκτρικές Μηχανές DC-AC», Εκδόσεις ΤΖΙΟΛΑ, Θεσσαλονίκη 1993
2. Γούτης Α., «Ηλεκτρικές Μηχανές: Θεωρία, Εφαρμογές, Εργαστήριο», Εκδόσεις Ίων, Αθήνα 1998
3. Τσαχουρίδης Δ., «Ασκήσεις Ηλεκτρικών Μηχανών» Εκδόσεις ΤΖΙΟΛΑ, Θεσσαλονίκη 1997
4. Χρήστου Δ., «Εργαστήριο Ηλεκτρικών Μηχανών», Εκδόσεις Ίων, Αθήνα 1999
5. Ψωμιάδης Δ. «Εργαστήριο Ηλεκτρικών Μηχανών», Εκδόσεις Ίων, Αθήνα 2004

Σκοπός μαθήματος: Η παρουσίαση και ανάπτυξη των βασικών εννοιών της επιστήμης και της τεχνολογίας στις οποίες στηρίζεται η λειτουργία των εμβολοφόρων μηχανών εσωτερικής καύσης (ΜΕΚ). Η μελέτη των διαφόρων λειτουργικών και κατασκευαστικών παραμέτρων οι οποίες επηρεάζουν τη λειτουργία, την απόδοση και επίδοση τους, σε συνδυασμό με την αξιοπιστία, τη διάρκεια ζωής, την επίδρασή τους στο περιβάλλον και την υγεία του ανθρώπου. Η απόκτηση συγκεκριμένων γνώσεων για τον τρόπο συντήρησης αυτών.

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος οι φοιτητές θα πρέπει να:

• μπορούν να αναγνωρίσουν τα βασικά μέρη μίας ΜΕΚ και την λειτουργία που αυτά επιτελούν,
• γνωρίζουν τις βασικές θερμοδυναμικές αρχές που διέπουν μία ΜΕΚ,
• διαθέτουν βασικές γνώσεις για τις μηχανές Otto & Diesel και τα καύσιμα αυτών,
• διαθέτουν βασικές γνώσεις για τα συστήματα υποστήριξης των ΜΕΚ και της λειτουργίας τους και
αλληλεπίδρασης με τα οχήματα.

•  Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων τεχνολογιών
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Λήψη αποφάσεων
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Εργασία σε διεθνές περιβάλλον
• Εργασία σε διεπιστημονικό περιβάλλον
• Παράγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
• Σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Αρχές λειτουργίας, κατάταξη και περιγραφή των στοιχείων MEK. Δομή, συγκρότηση και υλικά ΜΕΚ.
Θερμοδυναμικοί κύκλοι λειτουργίας, βενζινοκινητήρες, πετρελαιοκινητήρες και παρελκόμενα.
Κατασκευαστικές και λειτουργικές παράμετροι: ροπή, μέση πίεση, έργο, ισχύς, διάφοροι βαθμοί
απόδοσης, κατανάλωση. Συμβατικά συστήματα τροφοδοσίας βενζινοκινητήρων και πετρελαιοκινητήρων.
Θερμοχημεία μιγμάτων αέρα – καυσίμου. Μελέτη θεωρητικών κύκλων λειτουργίας με αέρα και με μίγμα
αέρα – καυσίμου. Συμβατικά και εναλλακτικά καύσιμα. Λιπαντικά. Διαδικασία εναλλαγής των αερίων:
ογκομετρικός βαθμός απόδοσης, ροή δια μέσου των βαλβίδων, εναπομένον καυσαέριο, σάρωση, ροή δια
μέσου των θυρίδων, υπερπλήρωση. Ρύθμιση παροχής καυσίμου: απαιτήσεις μίγματος, σχηματισμός
μίγματος, εξαεριωτής, συστήματα έγχυσης στις μηχανές Otto και Diesel. Καύση στις μηχανές Otto και
Diesel: κανονική και κρουστική καύση, ποιότητα καυσίμων, αριθμός οκτανίου, αριθμός κετανίου.
Λειτουργικά χαρακτηριστικά μηχανών Otto και Diesel, φυσικής αναπνοής και υπερπληρούμενων.
Σχηματισμός ρύπων και τεχνολογίες αντιρρύπανσης. Τεχνικές μετρήσεων σε ΜΕΚ. Ενεργειακή
συμπεριφορά ΜΕΚ, μετάδοση θερμότητας, θερμικός υπολογισμός κινητήρα, υπερπλήρωση. Κριτήρια
επιλογής ΜΕΚ, βλάβες, συντήρηση. Ειδικοί τύποι ΜΕΚ. Συστήματα οχημάτων που φέρουν ΜΕΚ.

Συγγράμματα

1. Χασιώτης Περικλής, ΜΕΚ Ι – Μηχανές Εσωτερικής Καύσης., ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΙΚΟΥ & ΣΙΑ ΕΠΕ, 2013, ISBN
9789605081232
2. Νικόλαος Α. Κυριάκης, ΜΗΧΑΝΕΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΚΑΥΣΗΣ, ΣΟΦΙΑ Ανώνυμη Εκδοτική & Εμπορική
Εταιρεία, 2008, ISBN 978-960-6706-00-4
3. C. FERGUSON – A. KIRKPATRICK, ΜΗΧΑΝΕΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΚΑΥΣΗΣ, Γιαπούλης Σ. & Α. – Κάιζερ Χ. Ο.Ε.,
2008, ISBN 9789608143401

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:
– Να κατανοούν και να εφαρμόζουν βασικές αρχές συστημάτων ελέγχου και διασφάλισης
ποιότητας.
– Να σχεδιάζουν, να υλοποιούν και να αξιολογούν διαστατικές μετρήσεις
– Να γνωρίζουν τις αρχές λειτουργίας μετρολογικών οργάνων και μετρητικών αισθητηρίων
– Να σχεδιάζουν και να υλοποιούν μετρήσεις φυσικών μεγεθών με χρήση συστημάτων συλλογής,
απεικόνισης και καταγραφής μετρητικών δεδομένων.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών από βιβλιογραφία
• Διαχείριση έργου (εργασιών)
• Ατομική εργασία
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Εισαγωγή στην έννοια της Ποιότητας. Παρουσίαση των σύγχρονων μεθόδων ελέγχου ποιότητας με ιδιαίτερη έμφαση στις τεχνικές του στατιστικού ελέγχου ποιότητας, έλεγχος ποιότητας αποδοχής,
έλεγχος παραγωγικής διαδικασίας και βελτίωση ποιότητας στη φάση σχεδίασης. Αναλύονται οι σειρές
προτύπων ISO 9000:2008, το ISO 17025 και το ISO 22000.
Φυσικά μεγέθη και μετρήσεις (Διάκριση μεγεθών, συστήματα μονάδων, θεωρία σφαλμάτων,
αβεβαιότητα μετρήσεων, βαθμονόμηση οργάνων). Διαστατική Μετρολογία. Γεωμετρικά
χαρακτηριστικά τεχνολογικών επιφανειών. Συμβολομετρία. Μέτρηση ευθυγραμμότητας, επιπεδότητας,
καθετότητας. Συστήματα μέτρησης σφαιρικότητας, κυκλικότητας, κυλινδρικότητας. Μέτρηση γωνιών.
Μέτρηση Σπειρωμάτων. Έλεγχος διαστάσεων και ανοχών μέσω μετρητικών μηχανών CMM.
Θεμελιώδεις έννοιες συστημάτων μέτρησης, Χαρακτηριστικά αισθητήρων, Μετρήσεις θέσης και
μετατόπισης, Μετρήσεις στάθμης, Μετρήσεις θερμοκρασίας, Μετρήσεις πυκνότητας και πίεσης,
Μετρήσεις ροής, Μετρήσεις ταχύτητας και επιτάχυνσης, Μετρήσεις δύναμης και ροπής, Μετρήσεις
μαγνητικών πεδίων, Μετρήσεις ασθενών και υψηλών ρευμάτων, Αισθητήρες αφής, Μετρήσεις οπτικών
μεγεθών, Μετρήσεις ακουστικών μεγεθών.
Διατάξεις πολυπλεξίας και δειγματοληψίας σε συστήματα μετρήσεων με χρήση αισθητηρίων,
Μετατροπείς ADC και DAC, Τεχνικές και διατάξεις προσαρμογής σημάτων, Βασικές έννοιες
επεξεργασίας σήματος, Συστήματα συλλογής, απεικόνισης και καταγραφής δεδομένων.

Συγγράμματα

1. «Διαστατική Μετρολογία», Καραχάλιου Χ., Μανσούρ Γκ., Εκδόσεις Ζήτη, 2007.
2. «Διοίκηση & έλεγχος ποιότητας», Στειακάκης Ε., Κωφίδης Ν., Εκδόσεις ΤΖΙΟΛΑ, 2016
3. «Στατιστικός έλεγχος ποιότητας», Ταγαράς, Γ., Εκδόσεις Ζήτη, 2001.

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές θα γνωρίζουν τα παρακάτω:
1. Τους νόμους του ομαδικού πνεύματος.
2. Τα χαρακτηριστικά του αρχηγού της ομάδας και των μελών της ομάδας.
3. Να αντιλαμβάνονται τους κινδύνους κατά την εκτέλεση ενός τεχνικού έργου.
4. Να προβλέπουν τα μέτρα αντιμετώπισης των κινδύνων.
5. Να γνωρίζουν την βασική νομοθεσία για την ασφάλεια και υγιεινή εργασίας.
6. Να γνωρίζουν τα βασικά στοιχεία της οικονομικής παρακολούθησης και διαχείρισης του
τεχνικού έργου.
7. Να υλοποιούν τον χρονικό προγραμματισμό του τεχνικού έργου.
8. Να υλοποιούν τα διαγράμματα PERT & GANNT ενός τεχνικού έργου και να προσδιορίζουν
την κρίσιμη διαδρομή.
9. Να υπολογίσουν τον χρόνο ολοκλήρωσης ενός τεχνικού έργου και τις σχετικές πιθανότητες.
10. Να είναι σε θέση να ορίζουν τους πόρους για την υλοποίηση του έργου και να
διαμοιράζουν τους πόρους στις φάσεις του έργου.
11. Να ενημερωθούν για τη χρήση λογισμικού χρονικού προγραμματισμού και
παρακολούθησης έργων – Microsoft Project.

•  Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων
  τεχνολογιών
• Λήψη αποφάσεων
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Σχεδιασμός και διαχείριση έργων.
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης
• Τήρηση κανόνων ασφαλείας σε χώρους εργασίας

Το μάθημα υλοποιείται μέσα από διαλέξεις και ενεργητική συμμετοχή στην επίλυση προβλημάτων της
πράξης, καθώς και με την εκπόνηση σχετικού θέματος με πρακτική διάσταση.
Τα αντικείμενα που καλύπτονται είναι:
Αρχές διοίκησης ομάδας, τα χαρακτηριστικά του αρχηγού, σχέσεις μελών ομάδας, ομαδικό
πνεύμα/ατομική προσπάθεια, μεθοδολογίες αξιολόγησης ανθρώπινου δυναμικού, επιλογή μελών
ομάδας, δεξιότητες και αδυναμίες. Οικονομική διαχείριση έργου, παραστατικά, ταμείο, εισροές/εκροές,
λογιστικά συστήματα, νομοθεσία, μεθοδολογίες οικονομικής παρακολούθησης έργου. Ασφάλεια κατά
την υλοποίηση τεχνικού έργου, περιγραφή ατυχημάτων, μεθοδολογίες πρόληψης, νομοθεσία, σχέδιο &
φύλλο υγιεινής και ασφάλειας έργου. Χρονικός προγραμματισμός έργου διαγράμματα PERT & GANT,
κρίσιμη διαδρομή, χρόνος ολοκλήρωσης έργου, πιθανότητες, φάσεις έργου, πόροι για την υλοποίηση του έργου, εφαρμογή σε Microsoft Project.
Το μάθημα εξετάζεται μέσα από την εκπόνηση εργασίας, στην οποία ο εκάστοτε φοιτητής πρέπει να
διαμορφώσει το πλαίσιο υλοποίησης ενός τεχνικού έργου, εφαρμόζοντας αυτά τα οποία διδάχτηκε.

Συγγράμματα

1. J.N. Ivanchovitz, «Human resource management», Mc Graw Hill, 2001.
2. Ελληνικό Ινστιτούτο Ασφάλειας & Υγιεινής Εργασίας, Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα για Τεχνικούς
Ασφαλείας, 2005.

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:

• να κατανοήσουν πλήρως τις κατασκευαστικές τεχνολογίες, την διαδικασία κοπής των μετάλλων με
  αφαίρεση υλικού, και τους παράγοντες που εμπλέκονται σε αυτήν.
• να λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας.
• να κατανοήσουν τις συνθήκες κοπής κατά την διαδικασία κοπής των μετάλλων.
• να γνωρίσουν τον τόρνο, την φραιζομηχανή, το φραιζοδράπανο, το δράπανο, και την πλάνη με τα βασικά μέρη και τις λειτουργίες των καθώς και τον χειρισμό των.

Απώτερος σκοπός του μαθήματος είναι η κατανόηση της βασικής θεωρίας της αφαίρεσης υλικού, αλλά
και η μελέτη των μεθόδων με τις οποίες αυτή υλοποιείται, έτσι ώστε, εν τέλει, σε συνδυασμό με τις
άλλες μηχανουργικές τεχνολογίες, ο εκάστοτε φοιτητής να γνωρίσει «πως φτιάχνεται τι», γνώση που
του είναι απαραίτητη ως μελλοντικός Μηχανικός.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις

• Αυτόνομη Εργασία
•  Ατομική Εργασία
• Ομαδική Εργασία
•  Λήψη αποφάσεων και μέτρων ασφαλείας.
• Σεβασμός στον χώρο του εργαστηρίου και στον μηχανολογικό εξοπλισμό.

Θεωρητικό Μέρος:
Α) ΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΚΑΤΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΕ ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΥΛΙΚΟΥ: Κοπή των μετάλλων, συνθήκες κοπής, υλικά
εργαλείων κοπής, δυνάμεις και ισχύς κοπής, ποιότητα κατεργασμένων επιφανειών με κοπή.
Β) ΤΟΡΝΟΙ: Βασικά μέρη παράλληλου τόρνου, συγκράτηση αντικειμένων στον τόρνο, εργαλεία και
συνθήκες κοπής στον τόρνο, είδη τόρνευσης, υδραυλικοί αντιγραφείς.
Γ) ΦΡΕΖΟΜΗΧΑΝΕΣ: Γενικά, φραιζομηχανές UNIVERSAL, κοπτικά εργαλεία, υλικά κοπτικών εργαλείων, συνθήκες κοπής, κοπή οδοντωτών τροχών (διαιρέτης)
Δ) ΦΡΑΙΖΟΔΡΑΠΑΝΑ: Γενικά, κοπτικά εργαλεία, συνθήκες κοπής, είδη εργασιών.
Ε) ΔΡΑΠΑΝΑ:. Γενικά, είδη δραπάνων, κοπτικά εργαλεία δραπάνων, συνθήκες κοπής.
ΣΤ) ΠΛΑΝΕΣ: Γενικά, βασικά μέρη και λειτουργία εγκάρσιας πλάνης, συνθήκες κοπής, εργασίες που
εκτελούνται στην πλάνη.

Εργαστηριακές Ασκήσεις (ανά 3 εβδομάδες μαθημάτων):
Εκπαίδευση στον χειρισμό και τη λειτουργία των συμβατικών εργαλειομηχανών (τόρνος, φρέζα,
φραιζοδράπανο, δράπανο, πλάνη), πραγματοποιώντας ένα σύνολο διαφορετικών ασκήσεων.Εκπαίδευση σε θεωρητικά αντικείμενα που άπτονται της τεχνολογίας των κατεργασιών με αφαίρεση υλικού. Η επιλογή των ασκήσεων είναι τέτοια που, για να υλοποιηθούν, πρέπει ο κάθε φοιτητής να κάνει τη χρήση όλων σχεδόν των δυνατοτήτων των συμβατικών εργαλειομηχανών, παίρνοντας όχι απλώς μια γεύση της διαδικασίας κατασκευής ενός τεμαχίου, αλλά, με τους προβληματισμούς που του γεννιούνται κατά την προσπάθειά του, να δώσει απαντήσεις, να καταλάβει πλήρως τις δυσκολίες της σειράς κατεργασίας, και να διαμορφώσει άποψη για τη ροή κατεργασίας. Έτσι, εν τέλει, είναι έτοιμος ως Μηχανικός, ώστε να καθοδηγήσει τον εκάστοτε χειριστή εργαλειομηχανών.

Συγγράμματα

1. Πετρόπουλος Πέτρος Γ., Μηχανουργική τεχνολογία, Εκδόσεις Ζήτη, 1992.
2. Braun H., Doll W., Fischer U., Εργαλειομηχανές Ι, Εκδόσεις Παρίκου, 2007.

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:

• Να σχεδιομελετούν σύγχρονες ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις σε κτίρια όλων των
  χρήσεων (κατοικιών, καταστημάτων, εργοστασίων, βιοτεχνιών) και πιο αναλυτικά:
  • Να σχεδιάζουν και να υπολογίζουν εγκαταστάσεις μηχανικών ανελκυστήρων σε κτίρια κάθε τύπου, σύμφωνα με τον νέο κανονισμό ΕΛΟΤ 81.20.
  • Να σχεδιάζουν και να υπολογίζουν εγκαταστάσεις υδραυλικών ανελκυστήρων σε κτίρια κάθε τύπου, σύμφωνα με τον νέο κανονισμό ΕΛΟΤ 81.50.
  • Να σχεδιάζουν και να υπολογίζουν τις υδραυλικές εγκαταστάσεις σε κτίρια, δηλαδή τις
    εγκαταστάσεις ύδρευσης και αποχέτευσης, με βάση τους ισχύοντες κανονισμούς.
  • Να σχεδιάζουν και να υπολογίζουν την εγκατάσταση φυσικού αερίου σε κτίρια κατοικιών ή εργοστάσια, σύμφωνα με τον ισχύοντα κανονισμό.
  • Να σχεδιάζουν και να υπολογίζουν την ηλεκτρολογική εγκατάσταση ενός κτιρίου κατοικιών ή εργοστασίου σύμφωνα με τον ισχύοντα κανονισμό.
  • Να σχεδιάζουν και να υπολογίζουν την εγκατάσταση μόνωσης και θέρμανσης ενός κτιρίου.
  • Να σχεδιάζουν και να υπολογίζουν εγκαταστάσεις ηλεκτρικών υποσταθμών κτιρίων.
  • Να κάνουν μελέτες πυρασφάλειας σε όλους τους τύπους των κτιρίων.
  • Να σχεδιάζουν και να υπολογίζουν εγκαταστάσεις προστασίας κτιρίων από ηλεκτρικές
    εκκενώσεις (αντικεραυνική προστασία – κλωβός Faraday).
  • Να κάνουν μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων σε διάφορες εγκαταστάσεις.

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με χρήση και των απαραίτητων
τεχνολογιών
• Σχεδιασμός και διαχείριση έργων
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Αυτόνομη εργασία
• Ομαδική εργασία
• Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

Περιγραφή της εγκατάστασης μηχανικού ανελκυστήρα σε κτήρια. Απαιτήσεις των κανονισμών, νέος
κανονισμός ΕΛΟΤ 81.20. Ανάπτυξη του τεύχους των υπολογισμών, της τεχνικής περιγραφής και των
απαιτούμενων σχεδίων σε μια πλήρη μελέτη της εγκατάστασης.                                                                  Περιγραφή της εγκατάστασης υδραυλικού ανελκυστήρα σε κτήρια. Απαιτήσεις των κανονισμών, νέος
κανονισμός ΕΛΟΤ 81.50, συνηθισμένη πρακτική και ιδιαιτερότητες. Ανάπτυξη του τεύχους των
υπολογισμών, της τεχνικής περιγραφής και των απαιτούμενων σχεδίων σε μια πλήρη μελέτη της
εγκατάστασης.
Περιγραφή της εγκατάστασης ύδρευσης και αποχέτευσης σε κτήρια. Απαιτήσεις των κανονισμών,
συνηθισμένη πρακτική και ιδιαιτερότητες. Ανάπτυξη του τεύχους των υπολογισμών, της τεχνικής
περιγραφής και των απαιτούμενων σχεδίων σε μια πλήρη μελέτη της υδραυλικής εγκατάστασης.
Περιγραφή της εγκατάστασης φυσικού αερίου σε κτήρια κατοικιών κα βιομηχανίες. Απαιτήσεις των
κανονισμών, συνηθισμένη πρακτική και ιδιαιτερότητες. Ανάπτυξη του τεύχους των υπολογισμών, της
τεχνικής περιγραφής και των απαιτούμενων σχεδίων σε μια πλήρη μελέτη της εγκατάστασης.
Περιγραφή της ηλεκτρολογικής εγκατάστασης σε κτήρια. Απαιτήσεις των κανονισμών, συνηθισμένη
πρακτική και ιδιαιτερότητες. Γείωση εγκατάστασης. Ανάπτυξη του τεύχους των υπολογισμών, της
τεχνικής περιγραφής και των απαιτούμενων σχεδίων σε μια πλήρη μελέτη της ηλεκτρολογικής
εγκατάστασης.
Περιγραφή της εγκατάστασης ηλεκτρικού υποσταθμού σε κτήρια. Απαιτήσεις των κανονισμών,
συνηθισμένη πρακτική και ιδιαιτερότητες. Ανάπτυξη του τεύχους των υπολογισμών, της τεχνικής
περιγραφής και των απαιτούμενων σχεδίων σε μια πλήρη μελέτη της εγκατάστασης.
Περιγραφή της εγκατάστασης πυρασφάλειας σε όλους τους τύπους των κτηρίων. Απαιτήσεις των
κανονισμών, συνηθισμένη πρακτική και ιδιαιτερότητες. Ανάπτυξη του τεύχους των υπολογισμών, της
τεχνικής περιγραφής και των απαιτούμενων σχεδίων σε μια πλήρη μελέτη της εγκατάστασης.
Περιγραφή της εγκατάστασης αντικεραυνικής προστασίας σε κτήρια. Απαιτήσεις των κανονισμών,
συνηθισμένη πρακτική και ιδιαιτερότητες. Ανάπτυξη του τεύχους των υπολογισμών, της τεχνικής
περιγραφής και των απαιτούμενων σχεδίων σε μια πλήρη μελέτη της εγκατάστασης.
Περιγραφή των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων διαφόρων εγκαταστάσεων. Απαιτήσεις των
κανονισμών. Ανάπτυξη του τεύχους των υπολογισμών, της τεχνικής περιγραφής και των απαιτούμενων
σχεδίων σε μια πλήρη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Συγγράμματα

1. Μωυσιάδης Αν., «Ηλεκτρομηχανολογικές Εγκαταστάσεις σε Κτήρια», Εκδόσεις Δίσιγμα,
Θεσσαλονίκη 2019.

Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του μαθήματος, αναμένεται πως οι φοιτητές θα είναι σε θέση:
– να υπολογίζουν τις τάσεις και τις παραμορφώσεις που αναπτύσσονται σε μηχανολογικές κατασκευές
λόγω θερμομηχανικών φορτίων.
– να είναι σε θέση να προσομοιώνουν την εντατική κατάσταση μηχανολογικών κατασκευών (σε 2D και
3D διαστάσεις) που υπόκεινται σε θερμομηχανικά φορτία.